3.4.20

Mens, wat ben je waardevol

Ik ben een blog aan het schrijven en hoef alleen nog maar de conclusie vast te leggen, maar krijg de juiste woorden niet gevonden.'Als je nu een stukje kaas had om te eten, zou alles opgelost zijn', beredeneerd mijn brein. 
Het klinkt als een vermaning die ik krijg om het feit dat mijn koelkast zo goed als leeg is sinds ik leef van prana

Mijn lichaam heeft geen zin in kaas, maar mijn geest grijpt elke mogelijkheid aan om mij toch aan het eten te krijgen. Het liefst vette troep: troostvoedsel, in tijden dat ik me rusteloos en onzeker voel. 
In werkelijkheid heb ik een pauze nodig. Is het tijd om alles wat ik heb geschreven te laten bezinken. Maar de druk die ik mezelf opleg om te produceren, om zo snel mogelijk een tekst af te krijgen en online te zetten, geeft me een rotgevoel in mijn buik. En die wil ik weg eten

Als ik zo om me heen kijk, ben ik niet de enige die bekend is met dit soort onaangename emoties. Steeds meer mensen kampen met overgewicht en dat heeft echt niet alleen te maken met de suikers en vetten die er in ons voedsel zitten. 
Dat we zoveel toevoegingen en voedselbewerking überhaupt toestaan in hetgeen we consumeren, zegt iets over hoe belangrijk wij onszelf vinden. Schijnbaar achten we ons zelf waardeloos, anders zouden we wel andere keuzes maken en beter voor onszelf zorgen.

In these arms I & II - Bianca van Baast
Dat we weinig van ons zelf houden zien we ook terug in de natuur. We gaan daar al net zo waardeloos mee om als met ons eigen lichaam. 
Op oudejaarsdag 2019 vond ik een lege plastic tas tijdens een wandeling. Ik begon het zandpad waarover ik liep te vullen met de blikjes, papiertjes en het ander afval dat ik vond en plaatste een foto van mijn overvolle tas online. Een paar dagen later ontving ik een uitnodiging, van een actiegroep die regelmatig afval prikt in mijn woonplaats, om met hen mee te komen prikken. Natuurlijk ben ik dankbaar dat zo’n groep bestaat. Want waar het schoon en opgeruimd is wordt minder snel afval weggegooid. Maar in hoeverre helpt dit de mens zijn waarde in te zien, én die van (de rest van) de natuur?

Greta Thunberg beweerde tijdens een speech dat wij ons zouden moeten schamen over het feit dat wij haar toekomst aan het vergooien zijn. Trap daar alsjeblieft niet in! Eeuwenlang heeft religie ons een schuldgevoel aangepraat. Dat heeft ons alleen maar kleiner gemaakt en een gevoel van hulpeloosheid, slachtofferschap en machteloosheid achtergelaten. Het wordt tijd dat we dat van ons afschudden.
Dit wil echter niet zeggen dat je een supermens behoort te zijn.

Jarenlang schilderde ik kale en naakte figuren, om aan te geven dat we gelijk zijn aan elkaar, doordat we allemaal dezelfde emoties kennen. Daar ben ik inmiddels mee gestopt, omdat we niet alleen gelijk zijn aan elkaar, maar ook verschillend. Ieder mens bezit een uniek talent en een kracht die het leven voor jou, de ander en de aarde de moeite waard maakt. 
Momenteel zie ik veel jongelui burned out raken, omdat hen ten eerste is verteld dat ze alles kunnen. En ten tweede omdat zij zich verantwoordelijk houden voor de ellende in de wereld. Maar niemand hoeft de wereld in zijn eentje te redden. Sterker nog, de wereld hoeft niet gered te worden. Het enige dat aandacht nodig heeft... ben jezelf.

30.3.20

De les in gezondheid die ik kreeg van een twee jarige

‘Plofff’ klinkt het naast me op de grond. 
Ik kijk om en zie mijn nichtje van twee languit op de grond liggen. 
‘Hé, ga je erbij liggen?’ grap ik. 
‘Ja’, grijnst ze terug. Dan staat ze op en loopt verder alsof er niets is gebeurd. Enkele meters verder houdt ze stil en begint te vertellen over haar ochtend. Toen was ze ook gevallen en had ze haar knie geschaafd. 
Ik denk terug aan mijn reiki les, aan hoe onze handen helende vermogens hebben, en zeg haar: ‘Ooo, als je pijn hebt moet je er gewoon even met je handje overheen gaan!’
‘Nee hoor’, reageert ze eigenwijs. ‘Het gaat vanzelf wel over.’

Ze heeft gelijk. Het gaat vanzelf over. Als we de natuur tenminste haar werk laten doen. Maar dat doen we zelden…Omdat we pijn en tegenslag liever uit de weggaan. Omdat we hele angstverhalen verzinnen over wat er zou kunnen gebeuren. En, omdat we controle willen over de tijdsduur en de hoeveelheid pijn en ongemak die we moeten ondergaan.
Het vertrouwen in ons lichaam en de bron die het geschapen heeft is weg. Hierdoor manipuleren we of zetten we zelfs de energiestroom - waaruit alles bestaat - vast, in plaats van dat we mee stromen.

Momenteel zie ik mooie gebaren op social media voorbijkomen richting de medische wereld, en lees ik dat er een vaccin in de maak is tegen het coronavirus.
Dat is allemaal geweldig, maar het biedt geen werkelijke oplossing.
De druk waar het verplegend personeel nu en in de toekomst mee te maken krijgt, zal men niet lang kunnen volhouden. Zelfs als het virus van het toneel verdwijnt, zullen ziekenhuizen vol blijven stromen vanwege ongezonde leefgewoontes. Meer loon voor verplegend personeel zal die druk niet verminderen.
En een vaccin zal tijdelijk een oplossing bieden. Totdat er een nieuw virus verschijnt…. En wie zegt trouwens dat dit vaccin geen ongewenste bijwerkingen heeft, zoals vele andere medicatie?


Is het nog langer wenselijk om afhankelijk te blijven van mensen en producten buiten onszelf? Of is het verstandiger om ons immuunsysteem te verhogen en het zelfhelend vermogen te vergroten, en zo onze gezondheid (meer) in eigen handen te nemen?

Mee stromen met de natuur wil niet zo zeer zeggen dat je vaker de natuur in moet. Het wil zeggen dat je zelf natuur BENT en dat je mag meebewegen met waar je lichaam naartoe wil. 
Dat je je vertrouwen in de bron, die alles heeft gecreëerd en je constant leiding geeft, vergroot. 
Dat je je bewust wordt van je intuïtie. 
Dat je toestaat wat je voelt, in plaats van dat je het wegdrukt of er tegen vecht. 
Dat je doet en denkt wat jouw bloed en levensenergie sneller laat stromen. 
Dat je je ruimte inneemt, door voluit te ademen en jezelf te uiten. 
Dat je de tijd neemt die je nodig hebt, in plaats van de tijd die is ingecalculeerd. 
Dat je zachtaardig en vergevensgezind bent naar jezelf en anderen toe. 
Dat je omarmt wat voor jou werkt en loslaat wat niet meer bij je past.
Kortom, dat je je lichaam leert kennen, haar liefhebt en luistert naar de ziel die in haar huist. Want zij zijn de eerste die jou veilig en gezond (willen) houden.

26.3.20

Voluit leven en (niet) eten - update: leven van prana

Begin 2019 las ik in een boek dat het mogelijk is om het lichaam zo te programmeren dat het geen eten en drinken meer nodig heeft. Het idee om op die manier bij te dragen aan een gezondere aarde sprak me aan en dus nam ik in september deel aan The pranic awakening program om dit mogelijk te maken.'Waarom zou je in hemelsnaam zoiets doen?’ bleven mensen vragen.
Het precieze antwoord moet ik je schuldig blijven, ik voelde me gewoonweg geroepen om dit te doen. Maar ik kan je vertellen dat het nu, gedurende deze coronacrisis, verdomd makkelijk is. Ik hoef niet te hamsteren en kan vooruit met het minimale aan toiletpapier.

Ik merk dat ‘niet eten’ voor veel mensen gelijk staat aan ‘niet voluit leven’. Voor sommigen zal dat zeker het geval zijn. Je laten voeden door bronenergie (prana) is (nog) niet voor iedereen weggelegd. Als je geniet van voedsel, zonder schuldgevoel, blijf dat dan ook vooral doen.
Tegelijkertijd geloof ik dat voluit leven betekent vrijheid ervaren, je lichaam optimaal gebruiken en het leven liefhebben. En wie wil dat nou niet?
Stilleven met kalkoenpastei- Schilderij van Pieter Claesz.






Vrijheid
Hoe heerlijk is het 
- om niet gestoord te worden door een grommende buik of een lage suikerspiegel als je net lekker bezig bent?! Om de keuze te hebben om wel of niet te eten én op het moment dat jij dit wenst. 
- om onderweg te zijn, bijvoorbeeld op vakantie, en niet te hoeven zoeken naar een eetgelegenheid. Of het enige (ongezonde, smerige) voedsel dat je kunt vinden te moeten consumeren omdat je anders vergaat van de honger. 
- om geen rekening te hoeven houden met etenstijden. 
- om de schijf van 5 te kunnen loslaten, aangezien bronenergie compleet is en je dus geen extra voedingstoffen nodig hebt. 
- om minder tijd kwijt te zijn aan boodschappen, koken, afwassen en toiletbezoek. 
- om, door minder of niets te eten, geld over te houden en zo ook nog eens financiële vrijheid te ervaren.

Optimaal gebruik van je lichaam 
Ik ben van mening dat wij mensen tot veel meer in staat zijn dan we beseffen. Als leven van bronenergie mogelijk is, dan is er nog veel meer mogelijk. Maar om daar gebruik van te kunnen maken, is het noodzakelijk dat we ons gewaar worden van wat er IN ons afspeelt. Dat wil zeggen dat we uit ons hoofd moeten komen en ons lichaam volledig mogen gaan innemen. 
- Gedurende ons leven doet de mens ervaringen op. De conclusies die we hieruit trekken delen we met anderen. Denk bijvoorbeeld aan de adviezen die je van je ouders hebt gekregen. Of die jezelf deelt met vrienden. De ervaringen zijn echter opgedaan vanuit een beperkt perspectief. Het is jouw waarheid of die van de ander, maar geen universele. Universele, ook wel Goddelijke waarheid genoemd, wordt gecommuniceerd via ons lichaam door middel van onze gevoelens en emoties. Zij horen dus gevoeld te worden! Daarom is het zo belangrijk dat we eten en drinken niet langer gebruiken om die gevoelens en emoties weg te drukken. Doen we dit wel, dan is dat hetzelfde als oordoppen in doen op het moment dat er iets cruciaal wordt verteld.
Talk to me - Bianca van Baast


- Door niet te eten krijgen je organen, waaronder je darmen, de kans zich te herstellen. Je verkleint hiermee de kans op ziekten en allergieën. Ikzelf merk dat mijn chronische pijnen door deze leefwijze (het is geen dieet!) afnemen. 
- De energie die we uit voedsel halen gebruiken we deels om hetzelfde voedsel weer te verteren. Als je leeft van bronenergie hoeft je lichaam minder tot niets meer te verteren en houdt je dus energie over. Ik merk dat ik minder wil ‘bankhangen’ en meer lichamelijk bezig wil zijn dan voorheen. 
- Ik ben geen arts en kan het dus niet verklaren, maar leven van prana levert meer helderheid op in het hoofd. Ik vermoed dat dit komt doordat je lichaam niet bezig is met verteren en zich daarom kan concentreren op andere dingen.

Leven en liefhebben 
- In het begin van de transformatie komen er allemaal emoties naar boven die je voorheen niet hebt willen zien. Dat kan erg confronterend zijn en onprettig. Zodra je hier echter doorheen bent voel je niets dan dankbaarheid. 
- Prana staat min of meer gelijk aan licht en liefde. Je gaat je letterlijk lichter en liefdevoller voelen. 
- Je bent meer verbonden met jezelf, anderen en de bron, waardoor je intuïtie zich ontwikkelt. 
- Je staat meer in je kracht, waardoor je minder snel geraakt wordt door kritiek. 
- Hoe meer mensen leven van bronenergie, hoe minder we de aarde uitputten met landbouw, hoe minder bomen gekapt hoeven te worden voor veeteelt, hoe meer dieren een waardig leven kunnen leiden, hoe minder last we hebben van uitstoot en hoe minder medicijnen en hormonen terecht komen in ons drinkwater. Kortom het is milieu -, mens- en diervriendelijk. 
De oplossing tot een betere wereld ligt wat dat betreft niet bij een ander, zoals de overheid, maar bij onszelf. 
- De transformatie duurt een jaar. Ik heb nog zo’n 6 maanden te gaan. Momenteel eet ik gemiddeld 3 keer in de week snacks of kleine gerechtjes. Niet omdat ik honger heb, maar omdat mijn hoofd nog niet begrijpt wat mijn lichaam al weet: dat ik geen voeding meer nodig heb. 
- Voor mij is de omschakeling naar prana niet alleen een innerlijke transformatie, maar ook een uiterlijke transformatie. Mijn lichaam neemt de kans om op te ruimen en te helen, maar ik voel de drive om mijn woning en leven anders in te richten. Geheel in overeenstemming met wat er nu gebeurt in de wereld, lijkt mij. 

Leven van prana brengt ook uitdagingen met zich mee. Dat zal ik niet ontkennen. Mogelijk schrijf ik daar later nog eens over. Daarnaast wil ik even waarschuwen: Leven van bronenergie is GEEN kwestie van stoppen met eten. Het is ook niet zonder risico. Zorg dus altijd voor een goede begeleiding en doe dit NOOIT in je eentje.

15.3.20

Alles is goed en het zelfhelend vermogen

Een beetje ironisch is het wel. Om juist nu mijn nieuwste schilderij ‘All is well' te presenteren. Het schilderij is een aanmoediging om te vertrouwen. 
Het hele universum bestaat namelijk uit polariteit.
Er kan geen licht bestaan zonder donker.
Er kan geen liefde zijn zonder angst. 
Er kan geen gezondheid bestaan zonder ziekte. 
Er kan geen kracht voorkomen zonder zwakte. 
Alles hoort te zijn zoals het is. Het is aan ons waar we ons op focussen. Op licht, liefde, gezondheid en kracht. Of het tegenovergestelde.

De meesten van ons zijn momenteel gefocust op het tegendeel. Door het laatste nieuws te volgen en maatregelen te nemen denken we meer ellende te kunnen voorkomen. Maar het brein kan zich maar op één ding tegelijk focussen. Op ziekte of gezondheid. Op vertrouwen of op angst (machteloosheid, slachtofferschap, et cetera).

All is well - Bianca van Baast
Onaangename situaties ervaren heeft een functie. Het is een uitnodiging om je bewust te worden van wat je wel wilt. Het gekke is dat we niet hoeven te weten HOE we bereiken wat we willen. Het enige wat er toe doet is dat we voor ons zien, en voelen, WAT we willen. 

Een voorbeeld:
Ik lijd sinds de jaren ‘90 aan chronische pijnen. Het begon met een pijntje in een klein gebied dat zich steeds verder uitbreidde en meer pijn ging doen. In 2017 was het zo erg dat ik nog maar amper kon lopen, zitten of staan. Zelfs liggen vormde regelmatig een probleem. Volgens de dokter zat er niets anders op dan levenslang pijnstillers slikken. Maar vanwege een intolerantie was dat geen optie.

Dagenlang lag ik in bed me te verzetten tegen de pijn. Tot het moment dat ik het vechten beu was en me begon af te vragen WAT ik dan wel wilde. 
Ik wilde me goed voelen, energiek, krachtig en gezond. Terwijl ik, beperkt in mijn bewegingen, op bed lag, vroeg ik me af welk beeld daarbij hoorde. Ik zag mezelf op een warme lentedag buiten lopen, huppelen en rennen. Volledig vrij en genietend. Heerlijk!

Ons brein maakt geen onderscheid tussen werkelijkheid en fantasie. Het geloofde dus dat ik daar echt liep en liet mijn lichaam acuut stoffen aanmaken die mij meteen beter deden voelen. Zo stimuleerde ik het zelfhelend vermogen van mijn lichaam. 

Painting by Steven DaLuz
En omdat ik nu een ‘herinnering’ had van mijn potentiële toekomst (zie Dr Joe Dispenza voor meer info hierover), begon ik te voelen dat ik kon genezen. Voor het eerst in lange tijd was ik niet meer gericht op pijnbestrijding of de angst dat het alleen maar erger zou worden. Ik had ‘gezien’ en ‘gevoeld’ dat het ook anders kon. Door de ervaring veranderde mijn focus en zag ik ineens mogelijkheden om te helen.
De pijn is nog niet helemaal over, maar ik voel het langzaam mijn lichaam verlaten. Ik kan weer uren lopen en staan. En ik voel me beter dan ik me in jaren heb gevoeld.

Gezondheid, vrede, vrijheid, liefde en een gezonde aarde is er. We moeten het alleen nog leren zien.
Wat wil jij? Zie het, voel het en word het.

10.3.20

Met Claudy aan tafel: Interview over kwetsbaarheid

In december werd ik voor Lokale Omroep Voor Oisterwijk (LOVO) geïnterviewd door Claudy Voskens. Over kwetsbaarheid, bezieling en het ontstaan van Een glimp van je ziel. Het interview werd afgelopen zondag voor het eerst op teevee uitgezonden en is nu ook online te bekijken. 




Voor meer info over mijn schilderijen zie www.biancavanbaast.nl  
De eerst volgende tentoonstelling is een solo expositie bij Ba Cologne: Ort der Obstallation

13 maart t/m 26 april 2020
Opening vrijdag 13 maart 21.00 uur
Di, Do en zo 14.00 - 18.00 uur. Verder te bezoeken op afspraak.
Neptunplatz 7 en Rothehausstr. 21,
Keulen, Duitsland
0049-221-2714916

4.2.20

Een glimp van je ziel en het liefdesverhaal

‘Hallo Bianca,

Precies twee weken geleden kreeg ik jouw schilderij aangeboden. En precies twee weken geleden leerde ik Mabel kennen.’ Zo begint in 2013 de mail die ik ontvang van een man die onderdak geeft aan mijn rondreizende schilderij Een glimp van je ziel. Hij gaat door over hoe de beroemde “vonk" oversloeg en de ontmoeting liefde, intimiteit en het gevoel van "zielsverwantschap" met zich meebracht.
‘Regelmatig betrapte ik ons in dezelfde positie, in elkaars ogen wegzinken met onbestemde glimlach terwijl onze voorhoofden tegen elkaar rustten. 
Prachtig dat dit synchroon mag lopen met het twee weken schilderijbezit.
Bedankt en groet,

Erik L. uit Arnhem‘


Een glimp van je ziel - Bianca van Baast
Tien jaar lang reisde Een glimp van je ziel door Nederland en kreeg het onderdak bij mensen thuis. Nu het doekje niet meer door Nederland reist lijkt deze scène iets van het verleden. Niets is minder waar. Wil jij je met Valentijnsdag Een glimp van je ziel bij jouw thuis hebben en je met je geliefde in dezelfde positie bevinden, dan heb ik het ideale Valentijns cadeau voor je: Een giclée van Een glimp van je ziel
Normaal verkrijgbaar voor € 265,-. Nu tijdelijk voor € 245,- (inclusief gratis verzenden in NL). Neem bij interesse even contact op via art@biancavanbaast.nl.

Aanbieding geldt t/m 10 februari 2020

31.1.20

Onderwijs wijs(heid)

Ik kreeg gisteren een appje.
Van mijn broer, dacht ik. Maar het bleek van zijn zevenjarige dochter af te komen die stiekem papa's telefoon had ingepikt.
'Ben je thuis omdat er 
op school stakingen zijn?' 
'Ja.'
Ik vermoed dat ze dit niet erg vond. Speelkwartier is tenslotte haar favoriete vak.


Gisteren kwam ik ook deze quote tegen van Loesje. 

Het wordt inderdaad tijd dat er iets verandert in het onderwijs. Niet alleen vanwege onwetende ministers, maar vanwege algemene onwetendheid.
Ik stel een nieuwe vak voor waarin kinderen (en volwassenen) het volgende leren:
- Leven naar je eigen natuur. Hoe meer we onze levensstroom volgen, hoe kleiner de kans dat we ziek worden of burned out raken.

- Zelfvertrouwen. Veel mensen wringen zichzelf in de meest gekke en onnatuurlijke bochten om de goedkeuring te krijgen van anderen. Maar wie leeft naar de hoogste versie van zichzelf en vertrouwt op zijn eigen innerlijke leiding heeft de goedkeuring van anderen niet meer nodig. Het volgende sluit daar op aan:

- Zelfvervulling. Als jij jezelf vervult, zonder daar iets of iemand buiten jezelf voor nodig te hebben, is erg geen lijden meer. Je bent niet langer het slachtoffer van een situatie, maar blijft vrij en onafhankelijk. Dat brengt me op het volgende:

- Zelf gelukshormonen aanmaken, zodat men geen verslavende stimuleren middelen meer nodig heeft. Dit scheelt aan criminaliteit, vervuiling, verdriet en (persoonlijke) ellende. En mocht het even misgaan, heb dan:

- Compassie. Iedereen doet zijn best. Jij ook. Als de dingen niet gaan of zijn zoals je hebt gehoopt, heb dan compassie met jezelf en vergeef. Dit biedt ruimte, zodat levensenergie weer kan stromen. Doe hetzelfde voor een ander, want:

- Alles is één. Wat je een ander aan doet, komt altijd terug. En andersom ook. Ben dus goed voor jezelf, daar is iedereen bij gebaat.

- Je bent op aarde om te dienen. Geef en dien dus, maar nooit meer dan je kunt missen. En neem hulp aan. Ten eerste omdat je het waard bent. Ten tweede omdat de ander zijn taak om te dienen niet kan vervullen als jij niet aanneemt.