Wat is er goed aan verdriet?

De afgelopen jaren zijn een periode geweest van afscheid nemen. Afscheid van mensen, van verlangens, van overtuigingen, van zekerheden en steun. De emoties die hiermee gepaard gingen waren over het algemeen niet de meest aangename. Het liefst wilde ik er zo snel mogelijk vanaf. Toch ben ik ervan overtuigd dat alles, elk moment en elk gevoel, goed is zoals het is.

‘Maar wat is er goed aan verdriet?’ vroeg ik me af toen ik weer eens aan het rouwen was. Het antwoord kreeg ik enkele uren later via een film die ik aan het kijken was. Hierin zei een van de hoofdpersonen: ‘Verdriet is God spade. Het maakt de grond klaar.’ Met andere woorden, het opent je voor nieuwe mogelijkheden, zodat je kunt ontdekken wie je werkelijk bent.

Artist unknown

In de meeste gevallen identificeren we ons met onze emotionele pijn en het verhaal dat we onszelf vertellen over wat het veroorzaakt heeft. We voelen ons incompleet, gebroken en in het donker.

In werkelijkheid zijn we niet ons lichaam, onze gedachten en onze gevoelens, maar het bewustzijn die dit allemaal waarneemt. Dit bewustzijn is altijd heel, licht en liefdevol, en kan niet incompleet of gebroken raken.

‘Maar ik voel het toch!?’ bleef ik aandringen.

'Ja, dat klopt,’ reageerde een innerlijke stem. ‘En het ego vindt dit heerlijk. Als een wortel houdt het je voor dat het mogelijk is om voor altijd van deze innerlijke pijn verlost te worden, zolang je maar opzoek gaat naar de oorzaak en een oplossing.’

‘Wat is de functie van de wortel die me wordt voorgehouden?’ was mijn volgende vraag.

‘Op deze manier houdt het ego je bezig’ was het antwoord. ‘Je blijft onrustig zoeken en ontdekt nooit de waarheid. Namelijk dat je niet kunt ontsnappen aan verdriet, want dat hoort nu eenmaal bij het leven. Maar telkens als je de truc van het ego doorziet, stopt de identificatie en kijk je automatisch vanuit bewustzijn. Dan ervaar je je leven zoals het werkelijk is; heel, licht en liefdevol.’

Mijn dilemma

Lang, lang geleden was er een dorpje waar enkel en alleen blinden woonden. Op een dag werd het dorp bezocht door een olifant en zijn dresseur. Een groepje uitverkorenen kreeg hierdoor de mogelijkheid om een echte olifant aan te raken.

’s Avonds bij het kampvuur informeerden de groep de rest van de inwoners over hoe een olifant er nu werkelijk uitziet.

‘Een olifant is groot en plat als een tapijt’, verklaarde de man die een oor had aangeraakt.

‘Nee, hij lijkt op een slang’, ging degene die de slurf had betast daar tegenin.

‘Nee, nee’, schudde zij die een poot had ervaren: ‘Een olifant is krachtig en stevig, zoals een pilaar.’

‘Nee. Een olifant is als een speer; rond en scherp’, stelde een ander standvastig.

‘Jullie hebben het allemaal mis’, zei de laatste die achter de olifant had gestaan. ‘Een olifant is als een kwast, maar dan met een eigen wil.’

In principe had iedereen gelijk, maar de gehele waarheid… díe kende niemand.

Momenteel zit ik met een dilemma.

Mijn kleine brein denkt de waarheid in pacht te hebben en vindt dat ik een aantal mensen moet wakker schudden omdat ze momenteel rechtstreeks een leeuwenbek inlopen.

Maar heeft mijn hoofd gelijk?

Volgens wetenschappelijk onderzoek ontvangen we zo’n 11,2 miljoen bits per seconde aan informatie, maar zijn we ons maar bewust van 60 bits. Van ruim 11 miljoen naar slecht 60. Dat is nogal een verschil!

Dat betekent dat jij en ik het meeste over het hoofd zien. En dat NIEMAND de waarheid kent!

Mijn verlangen om in te grijpen, komt voort uit de wens het beste te willen voor iedereen. Maar weet ik eigenlijk wel wat het beste is?

Ik heb in mijn leven veel uitdagingen gekend. De meesten voelden vreselijk en onwenselijk. Maar achteraf ben ik dankbaar voor de ervaring, heb ik er veel van geleerd en heeft het me sterker en veerkrachtiger gemaakt. Mag ik dat een ander zomaar onthouden?

Mijn brein kan wel willen redden en beschermen, maar wat nu als de ziel van de ander daar heel anders over denkt? Wat nu als die alles wil ondergaan en er recht doorheen wil…? Hoor ik dat niet gewoon te accepteren?

The evolution of love - Bianca van Baast

2021. Is dit het jaar waarop alles weer normaal wordt?

De meeste mensen hopen van wel en vertrouwen op de overheid; de maatregelen, het vaccin en financiële injecties. 

Anderen verwachten pas een oplossing als patenten worden verboden, macht van de rijken wordt ontnomen en het kabinet aftreedt.
Een derde groep (en ja, dit is echt waar!) wacht op buitenaards leven om orde op aarde te scheppen. 

In elke overtuiging zit een kern van waarheid, maar dé waarheid is nog verbazingwekkender!

Laat ik bij het begin beginnen en het zo makkelijk mogelijk uitleggen. 

Ons bestaan begon bij de oerknal: een bron klapte uit elkaar en hieruit is alles voortgekomen. Er zijn geen mensen, dieren, planten, bacteriën et cetera uit andere universa geïmporteerd. Alles en iedereen, inclusief het onzichtbare, zoals lucht, bestaat uit deeltjes bron. 

Deze deeltjes (golfjes eigenlijk) bestaan uit energie en bevatten bewustzijn. 

Als mens denken we gelimiteerd te zijn tot de mogelijkheden van het lichaam. In werkelijkheid zijn er geen grenzen, omdat er enkel een oneindige ruimte aan bronenergie bestaat. 

Galatea of the Spheres - Salvador Dali

Het schijnt dat pasgeboren baby’s hun ouders nog niet kunnen onderscheiden van de rest van hun omgeving. Ik vermoed dat dit komt doordat baby’s hun omgeving waarnemen zoals die is: één oneindig veld aan energie.

Pasgeborenen leren langzaam onderscheid te maken doordat moeder een andere energiefrequentie heeft dan vader, doordat hout een andere frequentie heeft dan metaal en doordat wit een andere frequentie heeft dan rood. 

Elk mens leert zo op jonge leeftijd energie te onderscheiden, te benoemen en daarmee (helaas) te begrenzen.

Een tweespletenexperiment toont aan dat energiegolfjes in deeltjes veranderen (lees: materie), zodra zij geobserveerd worden. Zolang ze niet geobserveerd worden, blijven ze golfjes en hebben ze de potentie ALLES te zijn. 

In 2005 bevestigde professor Richard Conn Henry wat veel natuurkundigen al lange tijd weten; dat het universum immaterieel is. Wat wij ervaren is puur mentaal en spiritueel. Ons bestaan is een illusie!
Brondeeltjes tonen ons datgene waar we (onbewust) van overtuigd zijn. Geloof je bijvoorbeeld dat je ergens slachtoffer van bent, dan zullen brondeeltjes je omstandigheden tonen die dit bevestigen. 

Het higgs(energie)veld, die voor deze illusie zorgt, wordt door sommige deskundigen ook wel de matrix genoemd. Dit is echter NIET dezelfde als in de gelijknamige film.
In de film houdt de matrix mensen onder controle en kan Neo alleen ontsnappen door middel van een rode pil. Voor de echte matrix geldt dit niet.
Die ontstijg je door je energiefrequentie te verhogen. Het hebben van een (illusionair) lichaam biedt wat dat betreft een groot voordeel.

Het lichaam verleent ons namelijk de mogelijkheid om te voelen; we kunnen waarnemen wanneer energie stroomt en wanneer het stagneert. Tevens biedt het keuzevrijheid: kiezen we voor hetgeen dat beweging bevordert of het tegenovergestelde? 

Hoe meer we geloven in beperkingen, hoe minder onze energie stroomt en hoe meer verdichting er optreedt. Het gevolg is een leven dat stroef loopt; de kans op armoede, ziekte, eenzaamheid en gebrek aan inspiratie neemt toe.

You are loved - Bianca van Baast

Het is niet nodig hetgeen hierboven te begrijpen of te geloven. Kiezen voor gedachten, overtuigingen en handelingen die jou opluchten, die jou het gevoel van vertrouwen, liefde en dankbaarheid laten ervaren, en zo laten stromen, is voldoende.
En je helpt er anderen ook mee.
Uit een tweelingfotonen-experiment (een foton is materie, maar kleiner dan een atoom) blijkt namelijk dat wanneer één brondeeltje verandert, ALLE deeltjes per direct mee veranderen. Wat ooit één bron was, is nog steeds één, ondanks de illusie van separatie.

Door je frequentie te verhogen verlicht je dus niet alleen je eigen bestaan, maar ook dat van anderen. 

Hoping for balance -
Bianca van Baast

Heb je geen idee van wat of hoe nu verder? Geen probleem. Deze verlichting gaat min of meer vanzelf. De aarde bijvoorbeeld verhoogt de laatste tijd haar frequentie en wij veranderen daardoor vanzelf mee.  

Het enige nadeel is dat gebruiken, gedachten en systemen die ooit voor ons werkten, niet meer passen. Dit leidt tot chaos en daagt ons uit om onszelf te herontdekken. 

Terug naar het oude gaat dus niet. 

Uit eigen ervaring weet ik hoe verleidelijk het is om controle te willen houden over een bestaan dat in elkaar  dreigt te storten. Het gevolg is echter dat we muurvast komen zitten. Het enige dat dan uiteindelijk overblijft is loslaten en  overgeven.

Een nieuw en wenselijk ‘normaal’ komt eraan, zodra we met de stroom meebewegen…

--

PS: Het idee dat een deel van de bron (mens), een ander deel van de bron (dier, groente, fruit of zaden) moet eten om te overleven paste niet meer in mijn overtuigingen. Vandaar dat ik in 2019 de stap maakte om te gaan leven van prana (=Sanskriet voor energie). Eten is hierdoor mogelijk, maar niet meer noodzakelijk.
Meer info over pranic living vind je via Amudra Madhura en Brahman Menor.

ZIJN

In de afgelopen maanden heb ik weinig gepost. Dit kwam omdat ik me net Alice in Wonderland voelde. Alsof ik in een konijnenhol was gevallen waar geen einde aan kwam. Ik bleef maar vallen, dieper en dieper, door diverse lagen illusies, die wij, als collectief, voor waar aannemen.

In de afgelopen dagen ging er echter een liedje door mijn hoofd, getiteld ‘Coming home’. Liedjes in mijn hoofd zijn vaak voortekens voor iets dat staat te gebeuren. En ook dit nummer leek me een voorbode.

Vandaag is het vallen gestopt. Ik bereikte het middelpunt van Moeder Aarde. Een warme, veilig schoot. Het hart van alle dingen. Thuis. De waarheid die ik hier vond: Perfectie zit hem in de imperfectie. Als we denken dat iets of iemand anders moet zijn, komt dat omdat we het perfecte niet zien in het imperfecte. Ik wist dit wel, maar nu kon ik het echt ervaren. Niemand hoeft gered te worden, want we hebben allemaal de kracht om onszelf te redden. En er hoeft voor niemand gezorgd te worden, want we zijn allemaal instaat om voor ons zelf te zorgen. Er ZIJN voor elkaar..... dat is genoeg.

Dé waarheid (in jezelf).

Ki -
Bianca van Baast

Virus. Lockdown. Spoedwet.
Twijfel. Wie of wat kun je nog vertrouwen?

De maatschappij voelt onrealistisch en surreëel aan.
Zou dat kunnen komen omdat het dat ook is?
Zou het kunnen zijn dat dit NIET de realiteit is?

Het is even zoeken,
maar ik neem een piepklein lichtje in mezelf waar.
Het voelt als hoop.Zodra ik het aandacht geef, groeit het groter.
Chaos en onzekerheden ebben weg
en met het toenemen van het licht, 
groeit ook mijn (zelf)vertrouwen.

Ineens besef ik 
dat ieder mens zo’n vlammetje in zich heeft.
Kan ik het ervaren in de ander?

Zodra ik het waarneem 
verbind ik me ermee.
Mijn vlammend hart 
met dat van de ander.

Op het moment dat onze lichten samenkomen 
laaien ze op 
tot een vuur van ongekende kracht. 
Dankbaarheid en liefde wellen in me op 
uit een oneindige diepte.

Alles is goed. 
Er valt niet te vrezen.
En DAT IS WAARHEID, 
verzekert het me.

Ik buig mijn hoofd 
stop het vechten en vluchten
en geef me over.

De belofte - Bianca van Baast

Aan jou de keuze...

Stel je eens voor dat jij het enige bent dat bestaat. Om je heen bevindt zich niets. Geen andere mensen, dieren, planten of bomen. Zelfs het ruime universum, met al zijn planeten en sterren, ontbreekt. Er is niets, alleen jij BENT. Er is zelfs geen binnen of buiten jou. Er is niets dat je boos of verdrietig maakt, maar ook niets dat je geluk, liefde of vreugde laat ervaren. Je neemt geen gevoelens of emoties waar, want er is niets dat dit bij je oproept. 

In zo’n situatie zou je stilstaan, omdat niets je uitdaagt om te veranderen, te verbeteren of iets te bereiken.

Vraag jezelf nu eens af: ‘Heeft mijn bestaan in zo’n geval zin?’

Het antwoord is natuurlijk ‘nee’. Je aanwezigheid zou nutteloos zijn. Het bestaan krijgt pas zin als we iets ervaren. 

Maar hoe kun je dat bewerkstelligen als je je bevindt in bovenstaande situatie? Wat zou de oplossing zijn als er niets is buiten jezelf? Wat zou je kunnen doen om jezelf bestaansrecht te geven?

One - Bianca van Baast

De enige manier om dat mogelijk te maken, is jezelf opdelen. Op die manier ontstaat er contrast. Denk aan de oerknal. Vóór die knal was er niets dan die ene bron die alles bevatte. En dankzij de oerknal ontstond er een oneindigheid aan alles, terwijl het nog steeds die ene bron bleef. Net als een spiegel die eerst één is en, nadat hij kapot is gevallen, uit vele delen bestaat maar nog steeds één spiegel omvat.

De wetenschap bevestigt dat alles, het zichtbare en het onzichtbare, verschillende samenstellingen bevatten, maar uiteindelijk uit hetzelfde ‘materiaal’ bestaat. Namelijk pure energie. Er bestaat zelfs een energetisch veld dat alles in het universum met elkaar verbindt als een soort onzichtbaar netwerk. Deze energie blijkt door niets en niemand gecreëerd of vernietigd te kunnen worden. Het kan alleen van vorm veranderen. 

Men beweert dat God zich overal bevindt, maar uit bovenstaande info kun je opmaken dat ALLES, inclusief jij, ik, de stoel waarop je zit en het medium waarop je dit lees, God is. (Of Allah, liefde, licht, bewustzijn als je dat liever gebruikt.)

You are loved - Bianca van Baast

Alles is één, maar om ervaring en zingeving mogelijk te maken hebben we polariteit nodig. Denk bijvoorbeeld aan binnen en buiten, warm en koud, mannelijk en vrouwelijk, liefde en angst, en de meest moeilijke om te begrijpen: waarheid en illusie.

De waarheid wordt vertegenwoordigd door de ziel en de illusie door het ego. Momenteel leven wij in een wereld waar het ego het voor het zeggen heeft. Men vermoed dat we zo’n 2,5 keer meer bewust van zijn van de illusie dan van de werkelijkheid. Bijna niets van wat wij geloven of waar we van overtuigd zijn is dan ook de WAARHEID (wel de waarheid van het ego). 

Polariteit zorgt voor wenselijke en minder wenselijke ervaringen. Dat ons onaangename dingen overkomen valt dus niet uit te sluiten. Dat we daar een oordeel over hebben is ook normaal. Het ego reageert tenslotte uit zelfbehoud. Daarna hebben we echter wel de keuze in hoeverre we mee gaan in het verhaal van het ego. Kies je voor de illusie en ga je uit verbinding, waarmee je niet alleen een ander, maar ook jezelf tekort doet? 

Of besef je dat oordeel slechts één kant van het verhaal is. Dat je de hele WAARHEID niet kent en misschien ook nooit zult leren kennen. Heb je de moed om naar binnen te gaan en contact te maken met je ziel? Heb je het lef om andere keuzes te maken dan je ego je ingeeft? Het verhaal dat het je vertelt is hardnekkig. Durf jij jezelf en anderen te vergeven als iemand weer eens in de illusie trapt? En heb je het hart te kiezen voor compassie, liefde en connectie als de waarheid nog zo oneerlijk, onzeker en onveilig aanvoelt?

Wat is er voor nodig om voluit te leven?

Een glimp van je ziel vond onderdak
bij een jong gezin in Brabant

Sinds mijn zestiende vraag ik me al af: ‘Wat is ervoor nodig om te LEVEN in plaats van te overleven of geleefd te worden?’ 

Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen. Heel wat mensen voelen zich ongelukkig, terwijl ik hen het geluk zo ontzettend gun.

In 2007 stuurde ik mijn schilderij Een glimp van je ziel Nederland in met de vraag ‘Wat bezield je?’. Tien jaar lang reisde het schilderij rond en zag ik mezelf genoodzaakt om me bezig te houden met wat bezieling en voluit leven nu eigenlijk betekent. 

Ik ontdekte dat we, via onze gevoelens en emoties, geleidt worden door een hoger iets. Een God, bron, universum of hoe je het maar wilt noemen, wijst ons, via ons lichaam, de weg naar de ultieme waarheid. 

Het gaat een beetje zoals het spel dat ik als kind ooit speelde.

Ik ben opgegroeid in Oisterwijk, een stadje in Noord-Brabant dat bekend staat om zijn prachtige bossen en vennen. Ik herinner me een mooie plek tussen hoge, dikke bomen waar ik als kind met de scoutinggroep naartoe ging om te spelen. Eén van de spelletjes die we speelden, heette Warm/koud. Het ging als volgt. Eén meisje moest achter een dikke boom gaan staan, zodat ze de rest niet zag, waarna de overige groepsleden een voorwerp verborgen. Als het voorwerp op zijn plek lag, mocht het meisje er weer bij komen en moest ze het voorwerp zoeken op aanwijzing van de groep. Als het meisje ver van het voorwerp afstond, riep de groep dat ze IJSKOUD was. Als ze iets dichterbij kwam was ze KOUD. Bij WARM kwam ze al aardig in de buurt. En als ze het had gevonden was ze HEET of zelfs GLOEDHEET. Hoe ‘warm’ iemand was, hoorde je aan het enthousiasme van de groep. 

Emotionele geleidingsschaal

Op deze manier worden wij ook naar de waarheid geleidt. Als je je ‘warm’ of zelfs ‘heet’ bevindt ervaar je aangename gevoelens. Hoe hoger je emotie (zie emotionele geleidingsschaal), hoe dichter je bij de Goddelijke waarheid zit en je in overeenstemming bent met wie je in essentie bent. Je hart gaat open, je ervaart enthousiasme, je bent verliefd op het leven. Je (levens)energie stroomt en alles gaat van een leien dakje, omdat je omstandigheden aantrekt die hiermee resoneren. Je voelt je vrij, liefdevol, licht en luchtig. 

Hoe ‘kouder’ je bent, hoe lager jouw emotie zich bevindt in de emotionele geleidingsschaal. En hoe verder je dus afstaat van de waarheid. Vooral als je je angstig, verdrietig of neerslachtig voelt, sta je minder open voor de buitenwereld en bevindt je je voornamelijk in de vecht-, vlucht- of bevriesstand. De kans dat je nog meer ongewenste situaties op je pad tegenkomt, wordt hierdoor vergroot. Je lichaam voelt zwaar en weinig energiek. Je wordt als het ware verplicht om naar binnen te gaan en te onderzoeken of wat je denkt overeenkomt met de  waarheid van de bron. Lage emoties laten je namelijk ALTIJD weten dat je gelooft in of gefocust bent op de illusionaire werkelijkheid van het ego.

Je zou verwachten dat deze informatie het leven een stuk makkelijker maakt. Geloof me, uiteindelijk wel, maar in het begin is dat niet het geval. Want het betekent dat bijna alles wat je ooit hebt geleerd, herzien moet worden. Omdat, overal waar je een oordeel over hebt, angst of verdriet bij voelt, niet in overstemming is met de waarheid.
Bij alles mag je je af gaan vragen ‘hoe kan ik hier naar kijken in overeenkomst met de Universele waarheid? Wat is er voor nodig om hier vertrouwen, vreugde, vrede, liefde, kracht, vrijheid, compassie of dankbaarheid bij te voelen?

Om voluit te leven moeten we als het ware worden als de bron. En onvoorwaardelijk lief gaan hebben. Ik stel voor dat we beginnen met het ontwikkelen van compassie. Ten eerste voor ons zelf...

In these arms I en II - Bianca van Baast

Reiken naar een goed gevoel omdat de waarheid niet bestaat.

“Je moet het opbouwen,” leg ik mijn cursisten uit. “Je begint met een woord of korte zin die je opluchting geeft. Daarna schrijf je een ander woord of korte zin op die jou een nog beter gevoel geeft. En zo ga je door. Het werkt als een lawine. In het begin is het moeizaam om in beweging te komen, dan zul je moeilijk op woorden kunnen komen die je een goed gevoel geven, maar uiteindelijk zullen ze met gemak uit je pen vloeien.”

Mijn cursisten kijken elkaar vragend aan. Het lijkt een onzinnige oefening: blaadjes vullen met onzinnige teksten enkel en alleen omdat het goed voelt?! Maar wie het doel begrijpt, ziet in dat het helemaal niet zo nutteloos is als dat het lijkt.

Wetenschap, waaronder het HeartMath Institute, heeft bewezen dat je creëert met je gedachten en gevoelens. Vooral je gevoel heeft grote invloed op wat jij ervaart als waarheid. Wie zich angstig voelt zal vooral angstige dingen in zijn omgeving waarnemen, terwijl diegene met (zelf)vertrouwen in diezelfde situatie weinig tot geen angst zal ervaren.

Dreaminess - Tomasz Alen Kopera  

De oorzaak van een gevolg is altijd een gedachte (overtuiging), plus het gevoel dat daardoor wordt opgeroepen.

Stel bijvoorbeeld dat je in je jeugd bent afgewezen. Uit angst voor herhaling ben je constant gefocust op het voorkomen van afwijzing. Misschien ga jij mensen afkeuren of zelfs mijden om te voorkomen dat zij jou als eerste afwijzen. Of misschien ontzeg je jezelf dingen uit angst dat mensen je er om verwerpen. Maar ondanks je voorzichtigheid, merk je dat je toch telkens in situaties terecht komt waarbij (het lijkt dat) mensen je afwijzen. 

Een ander, in diezelfde omstandigheid, zal het niet eens opvallen dat hij of zij wordt afgewezen. Maar omdat jij, als het ware met een vergrootglas, zoekt naar afwijzing, zul je die altijd vinden. 

Alles wat je nu waarneemt is dus een gevolg van wat je in het verleden (een seconde, een paar dagen of jaren geleden) hebt gedacht en gevoeld. Wat je gadeslaat heeft dus niets te maken met de realiteit, het nu of de toekomst, aangezien het enkel een gemanifesteerd gevoel is uit het verleden. Alleen als je hetzelfde blijft denken en voelen, zal de ‘realiteit’ die je nu ervaart bevestigd, of beter gezegd, herhaalt worden in je (nabije) toekomst. Dat geldt ook voor lichamelijke en emotionele pijn. Zolang we de pijn als werkelijkheid blijven zien, zal de pijn zich herhalen en dus bevestigd blijven worden.

Om oude angsten en pijnen te helen hoef je niet perse terug naar het moment van oorsprong. In plaats daarvan kun je, op het moment dat je een onaangename emotie ervaart, je focussen op hetgeen dat opluchting geeft en dus een beter gevoel. Dat doe je door eerst te accepteren wat er NU in je ervaring is. Zodra je je verzet opgeeft, voel je meteen opluchting. Daarna bedank je het gevoel, omdat het je toont wat je niet wilt en omdat het je tegelijk laat ervaren wat je dan wel wilt.

Je gevoel in het heden bepaald je toekomst

Door bewust je aandacht te verleggen naar wat je wel wilt, verander je je gevoelens. Dit geeft niet de garantie dat je krijgt wat je wel wilt, maar omdat jouw binnenwereld verandert, ga jij de buitenwereld (inclusief je eigen lichaam) anders ervaren dan voorheen.

De oefening die ik mijn cursisten gaf is een ideale ochtendoefening. Door ’s ochtends al te reiken naar een zo’n goed mogelijk gevoel zul je de rest van de dag minder makkelijk uit het veld worden geslagen door oude pijnen en angsten en zal je getoond worden dat wat je wilt wel degelijk mogelijk is.

Heb je andere ‘tips en tricks’ om je gevoel te verbeteren? Deel ze dan hieronder.
Alvast bedankt.

Liefs,
Bianca

What I know for sure (met dank aan Oprah)

“Wat weet je zeker?” vroeg filmrecensent Gene Siskel ooit aan Oprah. Ze kon er niet meteen antwoord op geven, maar de vraag leidde tot een vaste column in ‘O, The Oprah Magazine’ en uiteindelijk tot een boek.

Tot enkele jaren geleden was er maar één ding waar ik zeker van was; dat niets hetzelfde blijft, maar alles constant verandert. Een fijne gedachte voor iemand die zijn omstandigheden graag ziet keren, maar een party crasher voor wie de situatie wil behouden zoals die is.Ondertussen weet ik meerdere dingen zeker.

Wat ik zeker weet is: 

- dat niemand hetzelfde is en dat dit ook niet de bedoeling is.

- dat we onze talenten, verlangens en speciale eigenschappen niet voor niets hebben. 

- dat onze uniciteit er voor zorgt dat de een de ander aanvult.

- dat we bedoeld zijn om onze nieuwsgierigheid en enthousiasme te volgen.

- dat vreugde, dankbaarheid, vrijheid en liefde VOELEN ons hoogste doel is.

- dat ieder mens in essentie goed is.

- dat we allemaal verlangen naar aangename gevoelens, zoals liefde, vrede, en veiligheid.

- dat we allemaal, in meer of mindere mate, ongewenste emoties kennen, zoals angst, woede en verdriet. 

- dat we alles doen, omdat we geloven dat het ons een beter gevoel zal opleveren.

- dat als er een God bestaat, hij/zij je elke fout vergeeft, omdat je van fouten leert. 

  Chiara Bautista

- dat overtuigingen aangeleerd zijn en dus geen feiten zijn. 

- dat onze gedachten onze emoties bepalen en andersom.

- dat de mogelijkheid om ons te ontdoen van onaangename situaties en emoties bij onszelf ligt, niet bij een ander.

- dat alles wat we onszelf vertellen slechts een verhaal is en niet de werkelijkheid. 

- dat ons gevoel aangeeft of het verhaal in de buurt komt van de werkelijkheid of niet.

- dat emoties horen te worden doorvoeld. Niet geanalyseerd of bestreden.

- dat hetgeen waartegen je vecht of waarvan je vlucht alleen maar groter wordt als je dat doet.

- dat niets goed of slecht is. 

- dat in elke ongewenste situatie een voordeel zit. 

- dat al het ongewenste ons helpt te definiëren wat we wel willen. 

- dat elke stap die we zetten, ongeacht het resultaat, een bijdrage levert aan onze ontwikkeling.

- dat alles wat in het verleden is overkomen, nodig was om te worden wie we nu zijn.
- dat onze focus de richting bepaalt die we ingaan.

- dat alles een reden heeft en precies dat biedt wat we nodig hebben op dat moment. 

- dat elke stap duidelijkheid verschaft over de volgende te zetten stap.

Emptiness / Fullness - Alexander Smith

- dat het universum overvloedig is.

- dat er volop mogelijkheden zijn.

- dat als er een probleem bestaat, er ook één of meerdere oplossingen aanwezig zijn.
- dat we zelf de mogelijkheden hebben om vorm te geven aan ons leven.

- dat we machtiger en krachtiger zijn dan we kunnen bevatten.

- dat het leven bedoeld is om ervaren te worden.

- dat het universum geen fouten maakt.

- dat alles goed is zo als het is.

Wat is waarheid?

Pas geleden ontmoette ik een man die over alles twijfelde. Elke situatie bekeek hij van alle kanten, en telkens als hij zich een mening had gevormd ontdekte hij nieuwe informatie waardoor hij opnieuw begon te twijfelen. Met de discussies die hij aanging verbreedde hij de visies van anderen en hoopte hij tevens zelf ooit de waarheid te vinden.

De man deed me denken aan mijn jongere zelf. Ik was ook altijd op zoek naar de waarheid. Die zoektocht werd verwarrend toen in 1992 het album ‘Three sides to every story: yours, mine and the truth’ van de band Extreme uitkwam. De titel deed vermoeden dat ieder zijn eigen waarheid heeft, maar dat we de echte waarheid niet kennen.

Als dat werkelijk zo is, hoe kunnen we dan ooit weten wat goed en wat fout is? Hoe weten we dan wie gelijk heeft en wie niet? Hoe lossen we kleine en grote (wereld)problemen op als we de waarheid niet kennen?

Three sides to every story: yours, mine and the truth - Bianca van Baast

Dat we allemaal een andere werkelijkheid hebben heeft een reden, namelijk dat alles er mag zijn. Goed en slecht. Zwart en wit. Yin en Yang. “Maar al die vervuiling, corruptie en geweld dan?” zul je je afvragen. Ook dat mag er zijn, want zij zorgen er voor dat we verlangen naar een oplossing! Al het ongewenste motiveert ons om op zoek te gaan naar wat we wel wensen. 

Momenteel zoeken we met ons brein naar die oplossing. Helaas heeft dat weinig zin. We zijn ons namelijk maar voor 10% bewust van alles wat bestaat (ik vermoed zelfs nog minder). Daarnaast kan ons bewustzijn maar één ding tegelijk, terwijl ons onbewuste vele parallelle taken tegelijk aan kan. Dit komt doordat het bewustzijn maar zo’n 45 bits per seconde kan verwerken, terwijl het onbewuste 11,2 miljoen bits per seconde verwerkt. 

Het beste wat we dus kunnen doen is vaststellen wat we willen en vertrouwen dat het onbewuste de oplossing aan ons toont op het moment dat we daar voor open staan. Het onbewuste helpt ons op deze manier wel vaker. Denk maar eens aan de momenten dat je niet op een woord kunt komen, terwijl het je te binnenschiet op het moment dat je het zoeken loslaat. Dat is ook de reden dat de Beatles zongen “Let it be. There will be an answer. Let it be.” Alles mag er zijn, we hoeven niets de kop in te drukken en nergens tegen te vechten. De oplossing komt zodra wij stoppen met bedenken hoe en wanneer.

Lovely lucky life - Bianca van Baast

Zodra we zien dat alles er mag zijn, zijn er geen conflicten meer, omdat een mening of zienswijze niet meer wordt doorgedrukt. 

En omdat niets vast staat, maar alles constant veranderd, bepaald de richting die we inkijken waar we naartoe bewegen. Geven we aandacht aan vredevolle activiteiten, dan creëren we meer vrede in ons leven. Zeggen we dat we tegen geweld zijn, dan geven we aandacht aan geweld. Vergelijk het met Google. Typ ‘tegen geweld’ in als zoekopdracht en Google vindt alles wat met geweld te maken heeft in plaats van vrede.

Laten we dus vaststellen dat we allemaal vrede, vrijheid, liefde, veiligheid en geluk willen. Wanneer we ons alleen maar daar op focussen staan onze gezichten in ieder geval de goede kant op. En wie weet creëren we dan binnenkort een aangename waarheid die voor ons allemaal geldt.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet…

Mijn gesprekspartner heeft net haar zorgen en angsten geuit en stelt nu voor om een spirituele inzichtkaart te trekken. Ze hoopt dat die haar steun biedt in deze moeilijke tijd. Ze trekt de kaart, lees hem, kijkt mij triest aan en gooit hem daarna hulpeloos op tafel. “Dit is al de tweede keer deze week dat ik deze kaart trek. Maar ik snap niet wat er bedoeld wordt”, zegt ze teleurgesteld. Ik lees de kaart: “Alles is een illusie”. Ik mompel wat over energie, maar verwacht niet dat ze het begrijpt. Haar verhaal lijkt zo werkelijk.

Tijdens de tekenlessen op school werd mij geleerd dat zwart en wit kleuren zijn zoals blauw, rood en geel, maar in de natuurkundelessen werd dit weerlegd. Daar toonde de docent met een prisma dat wit (licht) bestaat uit alle kleuren van de regenboog. 

De gesso die ik soms gebruik op mijn schildersdoeken, is zwart omdat het juist alle kleuren absorbeert. En mijn rode verf bevat eigenlijk alle kleuren van de regenboog behalve rood, omdat het alle kleuren absorbeert behalve de terugkaatsende lichtdeeltjes die, via onze ogen, door onze hersenen worden omgezet tot de kleur rood.

Pink Floyd 'Dark side of the moon' album hoes - by Hipgnosis and George Hardie

En wat dacht je van geluid? Eigenlijk bestaat er geen geluid, alleen maar trilling die door onze trommelvliezen worden opgevangen en door onze hersenen worden omgezet tot klanken. 

Met materie werkt het ook zo. Op school leerde ik dat alles uit moleculen bestaat en dat die moleculen weer bestonden uit atomen. Materie die we steeds verder ontleden blijkt uiteindelijk pure energie te zijn. Jijzelf, de stoel waar je nu op zit, je laptop of tablet, alles wat je waarneemt is niet echt. Het is alleen energie die door onze zintuigen wordt waargenomen en door onze hersenen wordt omgezet tot iets dat we kunnen zien, voelen, horen, proeven en/of ruiken. Vergelijk het met een impressionistisch schilderij. Van dichtbij lijken de schilderstoetsen alleen maar stippen en strepen te zijn, terwijl ze op een afstand een compleet beeld vormen. Wat wij waarnemen is dus maar een impressie van de werkelijkheid.

De Zaaier (incl. detail) - Vincent van Gogh

De volledige werkelijkheid zullen we nooit kunnen waarnemen aangezien we ons maar kunnen focussen op minimaal 5% van onze omgeving. Als je over straat loopt is het onmogelijk om je bewust te zijn van elke steen, geluid, blad of voorbijganger. Je neemt alleen waar wat jou bezighoudt.

Ooit las ik een verhaal over een indiaan die een drukke stad bezocht en verbaasd keek naar iedereen die voorbij liep aan een prachtig zingende vogel. Tot hij zich realiseerde dat de voorbijgangers andere interesses hadden. Als experiment gooide hij een muntstuk op de grond. Iedereen stopten en keek om naar waar het geluid vandaan kwam…

Ziende blind (detail) - Bianca van Baast

Je wereld wordt dus bepaald door hetgeen waar je je mee bezighoudt. Als je negatief ingesteld bent, gaan je hersenen automatisch op zoek naar nog meer teleurstellende en negatieve gebeurtenissen. Verander je je focus, dan verander je je wereld.Soms is het moeilijk om je focus te verleggen, omdat het een manier van waarnemen vereist waarop je nog nooit eerder hebt waargenomen.

Het schijnt dat in 1492 een sjamaan rimpelingen in het zeewater zag. Dit duidde op iets groots dat zich door het water voortbewoog. Toch konden hij en de overige indianen niet zien wat het was. Totdat zij sloepen, die leken op hun kano’s, naar de kust zagen roeien. Toen pas ontdekten zij de grote Europese zeeschepen waarmee Columbus op dat moment Amerika ontdekte.

Wil je uitvinden wat je over het hoofd ziet, dan kun je dit vragen aan je onderbewuste, die zich op de overige 95% focust die jij niet waarneemt. Vraag het wat je moet weten en laat los wat het antwoord moeten zijn en wanneer je het antwoord krijgt. Via ingevingen, intuïtie en onverwachte veranderingen in je leven krijg je antwoord. 

Het probleem waar jij nu mee te maken hebt kan dan zo maar de oplossing zijn voor een eerdere 'uitdaging'. 

De wereld is een illusie, maak die illusie dus zo mooi als jij wilt.