Veilig voelen (en gewoontes aan- en afleren)

Mijn eerste BH; omdat ik dacht dat ik de eerste en enige in de klas was, verborg ik hem zoveel mogelijk. Achteraf geloof ik niet dat het me gelukt is. De vulling was gelijk aan de hoeveelheid borst die er inging waardoor ik ineens twee keer zoveel had, en qua vorm kwam hij aardig in de buurt van de bullet beha uit de jaren ’50. Bij aankoop hadden de verkoopster en mijn moeder echter besloten dat - hoewel ik nog maar amper iets had - de beha kwalitatief en ondersteunend moest zijn, dus dit was hem geworden.

In de jaren daarna veranderde de mode en dus ook de beha’s. Steeds vaker baalde ik van de voorgevormde cups en beugels die de positie en bewegingsvrijheid van mijn borsten bepaalde. Op zoek naar meer vrijheid vroeg ik de verkoopster naar een BH zonder voorvulling. 

‘Maar mevrouw, dat kan echt niet’, reageerde ze. ‘Dan kan iedereen uw tepels zien!’ 

Ik stond perplex. Sinds wanneer was daar iets mis mee? 

Maar het idee dat iemand iets zou zien dat jarenlang verborgen was geweest gaf me een ongemakkelijk gevoel en dus verliet ik de winkel. Met een voorgevormde beha.

photographer unknown

Waarom dragen we eigenlijk beha’s? Mij is verteld dat een beha voorkomt dat borsten gaan hangen, maar in werkelijkheid werkt het andersom: beha’s zorgen ervoor dat de ligamenten van Cooper, die de functie van een natuurlijke bustehouder hebben, verslappen. En het dragen van een beha belemmerd het lichaam afvalstoffen af te voeren. Alleen bij een grote boezem kan ‘iets’ dat borsten bij elkaar houdt, zoals een beha, voordeel bieden. 

Ik heb nog steeds geen grote voorgevel, dus dacht ik mijn beha met gemak aan de wilgen te kunnen hangen. Maar een gewoonte, hoe oncomfortabel en ongezond ook, krijg je niet zo maar afgeleerd. Het is onwennig om geen beha te dragen, en het voelt om diverse redenen ‘veiliger’ om er wél een te dragen. Zelfs al is het maar schijnveiligheid.

Het aanleren van een nieuwe gewoonte, zoals momenteel het dragen van mondkapjes, is makkelijk. In 30 tot 90 dagen leert je lichaam het ongemak te aanvaarden en voelt een kapje veiliger dan zonder. Ongeacht of het mondkapje werkelijk bescherming biedt of niet. Hetzelfde geldt voor de 1,5 meter afstand. 

Het idee dat mondkapjes afgaan en mensen weer knuffelen zodra COVID-19 overwonnen is, is waarschijnlijk dan ook een illusie. Pas wanneer we het vertrouwen en de veiligheid in onszelf vinden, en niet in een stukje (kunst)stof, afstand of vaccin zullen we echte veiligheid ervaren.

creative safety supply

Onderwijs wijs(heid)

Ik kreeg gisteren een appje.
Van mijn broer, dacht ik. Maar het bleek van zijn zevenjarige dochter af te komen die stiekem papa's telefoon had ingepikt.
'Ben je thuis omdat er op school stakingen zijn?' 
'Ja.'
Ik vermoed dat ze dit niet erg vond. Speelkwartier is tenslotte haar favoriete vak.

Gisteren kwam ik ook deze quote tegen van Loesje. 

Het wordt inderdaad tijd dat er iets verandert in het onderwijs. Niet alleen vanwege onwetende ministers, maar vanwege algemene onwetendheid.

Ik stel een nieuwe vak voor waarin kinderen (en volwassenen) het volgende leren:

- Leven naar je eigen natuur. Hoe meer we onze levensstroom volgen, hoe kleiner de kans dat we ziek worden of burned out raken.

- Zelfvertrouwen. Veel mensen wringen zichzelf in de meest gekke en onnatuurlijke bochten om de goedkeuring te krijgen van anderen. Maar wie leeft naar de hoogste versie van zichzelf en vertrouwt op zijn eigen innerlijke leiding heeft de goedkeuring van anderen niet meer nodig. Het volgende sluit daar op aan:

- Zelfvervulling. Als jij jezelf vervult, zonder daar iets of iemand buiten jezelf voor nodig te hebben, is erg geen lijden meer. Je bent niet langer het slachtoffer van een situatie, maar blijft vrij en onafhankelijk. Dat brengt me op het volgende:

- Zelf gelukshormonen aanmaken, zodat men geen verslavende stimuleren middelen meer nodig heeft. Dit scheelt aan criminaliteit, vervuiling, verdriet en (persoonlijke) ellende. En mocht het even misgaan, heb dan:

- Compassie. Iedereen doet zijn best. Jij ook. Als de dingen niet gaan of zijn zoals je hebt gehoopt, heb dan compassie met jezelf en vergeef. Dit biedt ruimte, zodat levensenergie weer kan stromen. Doe hetzelfde voor een ander, want:

- Alles is één. Wat je een ander aan doet, komt altijd terug. En andersom ook. Ben dus goed voor jezelf, daar is iedereen bij gebaat.

- Je bent op aarde om te dienen. Geef en dien dus, maar nooit meer dan je kunt missen. En neem hulp aan. Ten eerste omdat je het waard bent. Ten tweede omdat de ander zijn taak om te dienen niet kan vervullen als jij niet aanneemt.