Posts tonen met het label vertrouwen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vertrouwen. Alle posts tonen

2.11.22

Wat als je niet kunt falen...?

"Wat zou je doen als je wist dat je niet kan falen?" vraagt mijn theelabeltje.

- Dan zou ik meer liefhebben. Onvoorwaardelijk; zonder bang te zijn mijn neus te stoten, niets terug te krijgen omdat ik het zogenaamd niet waard zou zijn. Dan zou ik simpelweg liefhebben omdat het zo heerlijk is om van iets of iemand te houden. 

- Dan zou ik meer liefde en al het goede in dit universum toelaten. Ik zou me nog meer openen en nog meer in overgave gaan voor alles wat zich aandient. Ik zou mijn oordeel en controle loslaten, want wie ben ik met mijn beperkte brein om te beslissen wat goed is en wat niet.

- Dan zou ik vertrouwen op een groter WETEN. Op de Bron die zich heeft opgedeeld, zodat het zichzelf kan ervaren via ieder van ons.
Ik zou vertrouwen dat ieder hier-en-nu-moment goed is, en dat alles gebeurt in ons voordeel.

- Dan zou ik mijn boosheid niet meer gebruiken om mezelf te beschermen tegen iets of iemand die me uitnodigt in mezelf te geloven, mezelf waardevol te achten en mezelf lief te hebben, enkel en alleen omdat dit nieuw, onwennig en spannend is.

- Dan zou ik alles en iedereen binnenlaten, wetende dat het (een deel van) Bron is die me helpt herinneren wie ik werkelijk ben.
Dan voel ik me dankbaarheid, buig ik mijn hoofd en ervaar ik dat ik liefde BEN.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

1.9.21

Vertrouwen in chaotische tijden

‘Kun je me vertellen wat dit is?’ Mijn Keulse galeriehouder wijst naar een detail op het doek.
Zojuist heeft hij zijn openingswoordje gehouden, waarbij hij niet onder stoelen en banken heeft gestoken dat het schilderij ‘In the midst of creation’ zijn favoriet is.

Het schilderij toont een liggende vrouw in een nebula.
‘Nebula’ is een astronomische term voor nevels en gaswolken. Ik weet niet veel over astronomie. Maar volgens Wikipedia komen Nebulae voort uit explosies en worden ze beschouwd als geboorteplaatsen van de sterren.

Wat mij hieraan fascineert is dat het universum constant in beweging is. Zelfs als wij dat niet zijn!
Wat nog fascinerender is, is dat elke verandering in de kosmos invloed heeft op ons mensen. Denk bijvoorbeeld aan de bekende maanstanden en zonnevlammen die invloed hebben op ons hart, ons denken en daarmee op onze gevoelens.

In the midst of creation - Bianca van Baast




Na aanleiding van wat er momenteel gaande is in de kosmos kunnen we volgens astrologen de komende tijd meer chaos verwachten; chaos in de wereld, maar ook chaos in onszelf.
Hoewel dit zorgelijk kan klinken, brengt dit een groot voordeel met zich mee. Chaos maakt namelijk snelle veranderingen mogelijk. Het helpt oude normen en waarden te doorbreken en creëert ruimte voor nieuwe kansen. Het biedt de mogelijkheid om een snelle overgang te maken naar een nieuwe, mooiere samenleving.

Uit computermodellen die chaotische momenten in de geschiedenis analyseren, blijkt dat wanordelijke tijden in werkelijkheid heel evenwichtig en wiskundig-nauwkeurig verlopen; alsof het zo MOEST gebeuren, omdat dit de enige manier was om evolutie mogelijk te maken. Vergelijk het met het moment waarop je je comfortzone bent ontgroeit en je ondanks gemengde gevoelens toch een stap naar buiten zet.

De vraag is nu: kun je de tijdelijke chaos accepteren? Kun je het observeren zonder dat je er tegen vecht of erin mee wordt gesleurd? Kun je compassie voelen voor je eigen emoties en die van anderen? Kun je jezelf in het oog van de orkaan plaatsen en daar de rust opzoeken?
Met andere woorden: Durf je te vertrouwen dat het juiste plaatsvindt? Dat, net als dat een nebula voor meer sterrenlicht zorgt, chaos meer licht (duidelijkheid) gaat brengen?

2.4.21

Houd vertrouwen

Regelmatig voel ik het verlangen om op de rem te trappen. Om te weigeren mee te bewegen in de richting vanwaar de wereld op afstevent.
Een recent telefoongesprek maakte me daar pas echt bewust van. Ineens kon ik voelen hoe bang ik op dit soort momenten ben; bang voor de toekomst, bang voor wat komen gaat.


In plaats van de angst te negeren besloot ik de emotie aan het woord te laten. Waar was ik nu eigenlijk bang voor?

In de (social) media zien we het heden gelinkt worden aan het verleden; pandemieën, stervende mensenmassa’s, geweld en machtsmisbruik, onderdrukking, uitsluiting en (concentratie)kampen.
Of men voorspelt de toekomst na aanleiding van recente ontwikkelingen waarin we 24/7 gecontroleerd worden en tot zielloze robots transformeren.
‘Dat is de reden dat je bang bent’, antwoordde mijn ratio.

‘Nee’, zei mijn intuïtie. ‘Het is iets anders. Je ervaart angst voor de toekomst, omdat die onbekend is. En met onbekend bedoel ik niet “onvoorspelbaar”, maar onbekend als in “mooier dan je ooit hebt ervaren”. De mens is gewend aan een wereld vol dualiteit, pijn en trauma en dus verwachten jullie dat dit zich in de toekomst zal doorzetten in een andere vorm. Maar in ieder van jullie wacht een enorme creatiekracht, klaar om ontdekt te worden. Omdat je hier voorheen niet in geloofde, heb je die kracht tot nu toe niet eerder ontdekt. Maar dit is het moment!’

Laat ik het anders uitleggen.
In 1957 te Thailand raakte een drie meter hoog, eeuwenoud en massief Boeddhabeeld beschadigd tijdens zijn verhuizing naar de Wat Traimit tempel. Tijdens het inspecteren van de kleischeur ontdekte men, dat als men licht op de opening scheen, er licht terug straalde. Het beeld bleek niet uit massieve klei te bestaan, maar uit puur goud!
Honderden jaren eerder hadden Thaise monniken het beeld met klei bedekt om het onaantrekkelijk te maken voor het Birmese leger dat elk moment kon binnen vallen. Uiteindelijk overleefde niet één monnik de aanval, maar bleef het beeld behouden.

Momenteel is er een grote verhuizing bezig. Jullie verplaatsen je van een oude wereld naar een nieuwe. De modderlaag die jullie het gevoel geeft machteloos te zijn en niet voldoende, loopt hierbij ‘scheurtjes’ op. Zo krijgt ieder mens de kans om het goud in zichzelf te ontdekken.

Hou vertrouwen. Alles gaat volgens Universeel plan. Jullie hoeven je alleen nog maar te ontdoen van die kleilaag.

Photo by Alexander Yakovlev

23.8.19

Oproep tot vertrouwen #prayforamazonia

Het amazone gebied staat al dagen in brand. Media bericht over een recordaantal bosbranden, die waarschijnlijk om economische reden zijn aangestoken. Verslaggeving over brandende en verkoolde natuur tot vluchtende mensen en dieren roepen verontwaardiging, verdriet en angst op. Vooral omdat we zo afhankelijk zijn van dit natuurgebied; het Amazone gebied staat tenslotte bekend als de longen van de aarde. De vraag die velen zich terecht stellen is: ‘Wat hebben deze branden voor invloed op ons voortbestaan’?

Eeuwenlang heeft het verspreiden van zorgelijk nieuws mensen in actie gekregen. Vooral als het om geld doneren ging. Natuurlijk is er niet mis met geld doneren. Er kan daarvan personeel en materiaal ingezet worden. Maar kan een mens genoeg doen tegen zoveel natuurgeweld? 

Onderzoek, en eigen ervaring, hebben al meerdere keren aangetoond dat lage emoties, zoals angst, verdriet en woede de mens vooral belemmeren. We kunnen in die staat niet meer helder denken, sluiten ons af van onze omgeving en nemen slechte beslissingen. 
De beste resultaten bereiken we als we in vertrouwen verkeren en ons openen voor de wereld om ons heen. Alles is één en alleen als we hoog in onze energie zitten en open staan, is het mogelijk om een positieve invloed uit te oefenen op de wereld om ons heen. 
Gregg Braden beschrijft in zijn boek De Goddelijke matrix - en ik heb dezelfde ervaring - dat we in die staat zelfs invloed kunnen uitoefenen op het weer. En zou een aantal dagen tot weken regen niet de beste oplossing zijn? 

Om dit te kunnen bewerkstelligen is het nodig dat zoveel mogelijk mensen hun zorgen, angsten, verdriet en boosheid loslaten, en hun energiefrequentie verhogen. Hiervoor is het belangrijk om je te focussen op het eindresultaat. Dat doe je op de volgende manier: 

1. Voel de emotie(s) die het bij je oproept. Lage emoties zijn het teken dat je gedachten over het gebeuren niet in lijn zijn met de universele waarheid. Dat wil niet zeggen dat je die emoties niet mag voelen. Sterker nog, ze moeten gevoeld worden! Desnoods stel je je een zwembad voor vol met de emotie die je ervaart en laat je je er langzaam in onderdompelen. Voel het, geef je er helemaal aan over. Je ego zal tegenstribbelen, maar zodra je je overgeeft zul je merken dat de emotie vanzelf verdwijnt. 

2. Onze gedachten over de branden zijn slechts een oordeel en hoeven daardoor geen waarheid te zijn. Het zou, gezien vanuit een brede perspectief, best eens kunnen dat deze branden precies datgene zijn wat de aarde nodig heeft. 
Tenslotte maakt brand grond vruchtbaar. En wij mensen, met onze kleine breinen kunnen wel wensen, maar niet overzien wat het beste is voor het grote geheel. Dus laat oordeel over wat goed en fout is los. 

3. Focus je op wat je een goed gevoel geeft. Alleen als je hoog in je vibratie zit, je je opent en contact legt met de wereld om je heen kunnen er dingen in beweging komen en stromen. In dit geval; stel je bijvoorbeeld voor hoe het gaat regenen in het amazone gebied. Hoe de grond afkoelt tot een aangename temperatuur. Hoe de branden geblust worden en hoe mensen opgelucht zijn en beginnen te dansen. Hoe jaguars brullen van blijdschap, hoe mensen en dieren elkaar weer vinden en verenigd worden. Hoe de natuur in de komende maanden weer opbloeit, hoe nieuw leven kans krijgt, hoe dat plekje op aarde opgeschoond en gezuiverd is en weer tot bloei komt. Hoe deze gebeurtenis initiatieven van de grond laat komen in andere werelddelen. Hoe werelddelen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen stukje natuur en zo meerdere ‘longen’ op aarde creëren. Hoe de wereld steeds groener en gezonder wordt….

4. Zelfs al weet ons kleine brein niet hoe, en zelfs al wordt de brand niet geblust door regen, VERTROUW dat er een oplossing is.

5. Mocht je tijdens bovenstaande proces, vanuit je gevoel en dus niet vanuit je denken, geïnspireerd worden tot actie, handel daar dan naar.

photographer unknown