10.9.20

Leven van Prana voeding. Te risicovol?

Begin 2019 las ik over een vrouw die haar cellen en DNA zo had aangepast dat haar lichaam geen eten en drinken meer nodig had, omdat ze gevoed werd door prana (bronenergie). Dat dit mogelijk moest zijn, daarvan was ik overtuigd. Ik had tenslotte al zoveel ervaring opgedaan en gelezen over de mogelijkheden van energie. Maar dat er al mensen waren die dit konden, dat wist ik niet.

Er waren meerdere redenen waarom deze info mij aansprak. Ik was al jaren op zoek naar milieu- en diervriendelijke voeding die me tevens kon vervullen én energie zou geven. Prana zou weleens de oplossing kunnen zijn. Ik deed echter niets met deze info.

In de maanden die volgden bleven lichtvoeding, bronvoeding en prana op mijn pad komen. Mijn eigen vriendin, die ik na jaren weer eens op bezoek had, bleek zelfs al van prana te leven!

Na wat meer onderzoek en het bijwonen van een lezing hierover voelde ik me in september 2019 geroepen om mee te doen aan The pranic awakening program van Brahman Menor en Amudra Madhura; een retraite waarbij de transformatie in gang werd gezet.

We zijn nu bijna een jaar verder. 
5 maanden zonder eten en drinken, zoals Wim/ Brahman Menor in dit interview, gaat me (tot nu toe) niet lukken. 
Drinken doe ik nog bijna elke dag. Volledige maaltijden eet ik echter zelden. Er zijn nog momenten dat ik (hartige dingen) snoep, maar periodes waarin ik een week of langer niets eet, komen ook steeds vaker voor.


Pranic living gaat over voedselvrijheid. Over de keuze hebben wat je wilt eten en wanneer, in plaats van dat je bepaalde voeding én hoeveelheden MOET eten.
Ik zal nooit beweren dat deze levensstijl voor iedereen geschikt is of dat iedereen dit zou moeten doen. Maar ik wil er wel aandacht aan geven, omdat we allemaal het volgende willen:

- Meer energie. Het lichaam ontvangt 24/7 energie uit prana, maar omdat het minder te verteren heeft, houdt het energie over voor andere dingen.

- Een goede gezondheid. Het lichaam krijgt ruimte en tijd voor zelfheling. Volle darmen kunnen bijvoorbeeld de darmwand beschadigen en andere organen verdrukken. Terwijl lege darmen de kans krijgen om te genezen en andere organen de ruimte bieden om beter te functioneren. Zieke cellen worden op deze manier makkelijker opgeruimd.

- Geld en tijd. Minder of niet eten betekent minder boodschappen, minder transportkosten, minder voor- en na bereidingen. En hierdoor minder water-, gas- en/of elektriciteitsverbruik. Je houdt geld en tijd over voor leuke(re) dingen.

- (Innerlijke) vrede. Trauma’s en pijnlijke herinneringen worden ontdaan van de emoties die hiermee gepaard gaan. Hierdoor voelen we ons rustiger, completer en vrediger dan wanneer we (over)eten. En dit heeft natuurlijk weer effect op de interactie met onze omgeving.
Emo-eten wordt verleden tijd en antidepressiva zijn niet meer nodig.

- Liefde. Doordat het angstige en controlerende ego een steeds kleinere rol gaat spelen wordt leven vanuit hart en ziel makkelijker. Er komt meer compassie en begrip voor anderen en jezelf. Dieren worden weer dieren in plaats van producten. En er ontstaat meer betrokkenheid bij de natuur. 

- Ruimte en natuur. Natuurgebieden, zoals de amazone, maar ook de bossen en velden in eigen omgeving hoeven niet langer geofferd te worden voor landbouw en veeteelt. Insecten, dieren, planten en bomen die dreigen uit te sterven krijgen de ruimte om zich voort te planten.

- Schoon water. Minder inname betekent minder uitscheiding, en vooral als dit gepaard gaat met minder medicijngebruik, dan biedt dat schoner drinkwater.

- Voldoende zuurstof. Meer natuur en minder transport zorgt voor een schonere lucht.

- Toekomst. Schoner water, minder luchtvervuiling, lichamen en een aardbodem die de kans krijgen om zich te herstellen. Is dat niet wat we allemaal willen en nodig hebben om te overleven?
Aan (het overschakelen naar) leven van prana zitten risico’s, dat zal ik niet ontkennen. Maar zitten er niet net zoveel of meer risico’s aan (over)consumeren...?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten