De gewenste omstandigheden aantrekken

Ik besloot een onbekende route te nemen; een weinig belopen zandpad over een wal met links een diepe sloot en rechts een smalle rivier.

Na een tijdje gelopen te hebben en een bocht te hebben genomen, zag ik verderop een groep bruine, wilde ganzen op mijn pad.

Ze deden me denken aan de witte ganzen die in mijn jeugd het circus hadden bewaakt en mij op een middag agressief achterna hadden gezeten omdat ik te dichtbij was gekomen.

Zouden deze ganzen hetzelfde reageren?

Ik vertraagde mijn tempo, maar bleef ze naderen in de hoop dat ze vanzelf het ruime sop zouden kiezen.

De ganzen hadden mij ondertussen ook in de gaten. De bijna volgroeide kuikens wachtten op instructies van hun moeder, terwijl de volwassenen mij in het oog hielden. Van een pad vrij maken was echter geen sprake.

Ik wilde niets forceren, dus draaide ik me om om het reeds gelopen pad terug te lopen, maar toen bleek ik toch echt een probleem te hebben. Want ook daar had zich ondertussen een groep ganzen zich “opgesteld”. Ik was ingesloten en kon geen kant meer op!

Nou heb ik geleerd dat als je een oplossing wilt voor een probleem, dat je dan drie stappen moet doorlopen.

1. Accepteer de situatie zoals die nu is. Probeer er niet tegen te vechten of ervan weg te vluchten.

2. Doorvoel de ongewenste gevoelens en emoties die het met zich meebrengt in plaats van ze te negeren of weg te stoppen. Wat wil er gezien, gehoord en/of gevoeld worden?

3. Leef je in; stel je voor hoe het voelt als de situatie al is opgelost.

De meeste mensen vragen zich af WAT ze moeten doen om iets op te lossen, maar wij zijn geen human doings, maar human beings. Dat betekent dat je al de persoon moet ZIJN (qua voelen en denken) die je bent als het de situatie is opgelost.

Aangezien onze gevoelens magnetisch zijn, trek je hiermee omstandigheden aan waarin de oplossing al heeft plaats gevonden. Met andere woorden, als het voor jou voelt alsof er geen problemen zijn, zorgt het universum ervoor dat dit ook zo is.

En dus settelde ik me in het gras aan de waterkant en doorliep de drie stappen.

Ik zal zo’n twee minuten hebben gezeten toen ik plotseling een brommend geluid hoorde. Nieuwsgierig keek ik rond om te zien waar het vandaan kwam. Ik meende een voertuig te herkennen, maar wist niet of die op dezelfde wal reed als waar ik zat.

Als dit mijn hulp was, dan kwam die wel erg snel!

En ja hoor, niet veel later kwam van achter de groene bebossing ineens mijn reddende engel tevoorschijn! Op zijn trekker, omdat hij “toevallig” werkzaamheden te doen had aan het einde van het zandpad.

Tegen zo iets groots was geen gans opgewassen en in no-time verkozen zij het water. Mijn weg was vrij en ik kon weer elk gewenste kant op.

Maker image unknown

Transformatie? Of terug naar het oude?

Mijn vader is een echt mensenmens. In plaats van communiceren via telefoon, social media en appjes gaat hij liever in levende lijve een gesprek aan met mensen. Afgelopen week heeft hij echter whats app op zijn tablet laten installeren. Voor iemand die niets met technologie heeft was dit een grote, maar tevens onvermijdelijke stap. 

Velen vragen zich momenteel af welke veranderingen covid-19 met zich mee zal brengen. Zij die al lange tijd een transformatie op wereldniveau verwachten - waarbij de mens ontwaakt en betere keuzes gaat maken - beweren dat dít het moment is van de eerder voorspelde omwenteling. Anderen vrezen dat er weinig zal veranderen en verwachten dat mensen terug zullen vallen in oude patronen, zodat we op de bekende manier blijven doorsukkelen.
Ikzelf voorspel transformatie, maar niet de grote kwantumsprong waar sommigen op hopen.
Laat me uitleggen waarom.

Cocon - Bianca van Baast

Elke gebeurtenis, groot of klein roept een verlangen op. Bij de een zal dit een verlangen zijn naar voorheen; naar een tijd waarin alles simpeler was. Zij zijn de groep die straks zullen terugvallen in oud gedrag en denken.

Bij anderen zal deze pandemie het verlangen oproepen naar vooruitgang, oplossingen en een nieuwe aanpak. Hoewel de groep die nu in actie komt waarschijnlijk groter is dan voorheen, omdat men de noodzaak voelt, zal echter niet iedereen in staat zijn om zelf met oplossingen te komen. 

Het zijn juist de innovators, de ondernemers en visionairen die iets nieuws bedenken, uitvoeren en in de wereld zetten, om zo meer welzijn mogelijk te maken voor mens, dier en natuur, kortom voor de hele planeet.

Het initiatief komt dus waarschijnlijk niet van de overheid. En hoe de oplossingen eruit zien kan ik ook niet voor je invullen, aangezien de beste oplossingen worden ingegeven door de ziel, aangepast aan de wensen en talenten van degene die de ideeën ontvangen.

Volgens de Innovatietheorie duurt het altijd een tijdje voordat een nieuw product of idee wordt opgepikt.
De curve, waarmee de theorie wordt uitgelegd, toont hoe een innovator iets nieuws in de wereld zet en hoe een klein aantal dit in het begin oppakt. Zij omarmen het nieuwe idee of product, steunen het (financieel of op een andere manier) en delen het, waardoor een steeds grotere groep ermee bekend raakt en het integreert in hun leven. Als laatste volgen de achterblijvers.
Net als mijn vader, die besefte dat meebewegen meer zou opleveren dan stil blijven staan, zal er voor degenen die doorgaan op de oude manier straks niets anders op zitten dan meestromen.

Adaptiemodel n.a.v. Innovatietheorie - Everett Rogers

De wereld zal dus veranderen. Dat is een feit. En het is de bedoeling van het leven. Snel zal het niet gaan. Het zou wel eens een generatie of meer kunnen duren voordat de grote omschakeling heeft plaatsgevonden. Het zou ook sneller kunnen gaan. Sneller zelfs dan ooit te voren, aangezien het verlangen naar verandering nu zo sterk wordt gevoeld. 

Welke kant we opgaan is onbekend. Aangezien we keuzevrijheid hebben is het aan ons is waar we aandacht aan geven. Val jijzelf niet onder de innovators, de ondernemers of de visionairen, maar wil je wel de transformatie sturen en steunen? Geef degenen die met nieuwe ideeën, producten of oplossingen komen dan een kans. Door hen (financieel) te steunen, hun vernieuwingen te delen en het nieuwe te integreren in je leven, en zo uiteindelijk ook in dat van anderen.

Vond je deze blog aanbevelenswaardig? Deel hem dan of steun me op een andere manier die jij passend vindt, zodat steeds meer mensen vanuit de ziel in plaats vanuit het ego gaan leven.

ZIJN en beweging

Een vriendin van me, die zich met spirituele heling bezighoudt, beweert dat we alleen maar hoeven te ZIJN. Als ik weer eens met een uitdaging te kampen heb, zegt ze dat ik het alleen maar hoef te accepteren en lief te hebben. 

In het boek over tantra dat ik momenteel lees, wordt ongeveer hetzelfde beweerd.Ik word er een beetje onrustig van, van het idee te moeten ZIJN. Alsof ik op een plek terecht kom waar geen beweging in zit, terwijl ik zo graag vooruit wil.

Ik ben ervan overtuigd dat we goden of in ieder geval godsdelen zijn en de kracht bezitten om ons leven grotendeels zelf vorm te geven. Ik schrijf ‘grotendeels’, omdat we tot op zekere hoogte altijd afhankelijk blijven van andermans verlangens. 

Het idee dat ik geen slachtoffer ben van de omstandigheden, maar de dingen zelf in de hand heb, maken me hongerig naar beweging en groei, en nieuwsgierig naar wat er allemaal nog meer mogelijk is.

Voor lange tijd heb ik gedacht dat vooruitgang gelijk stond aan veel DOEN. Met vechten en volhouden. Maar het enige wat dat opleverde was tegenwerking, fysieke pijnen en een burn out. 

Echt ontwikkelen, en dus niet telkens op hetzelfde punt terugkomen, doe je door je eerst bewust te worden van wat er NU is.

In plaats van als een kip zonder kop rond te rennen om je te ontdoen van ongemakken, en het zo snel mogelijk willen vervullen van verlangens, is het dus, zoals mijn vriendin en het boek beweren, belangrijk om eerst te voelen en te accepteren wat er nu speelt. Zolang je dat niet doet, blijf je je er tegen verzetten, ervan wegvluchten of erbij bevriezen en kom je nooit verder dan het punt waaraan je voorbij wilt.

 Freedom- the carousel - Anne Wipf

‘Mijn ziel weet wel wat goed voor me is’, beweerde diezelfde vriendin toen ze zelf in een moeilijke situatie terecht kwam. En dus trok ze zich terug uit de situatie om tijd voor zichzelf te nemen en te ZIJN. 

Hardop, in haar bijzijn, vroeg ik me af of haar opmerking en actie wel juist was. Want wat ik van het project ‘Een glimp van je ziel’ heb geleerd, is dat de ziel een voorkeur heeft voor een bepaalde ervaring, maar dat elke andere ervaring ook welkom is. Dus zolang wij geen KEUZE maken over WAT we willen ervaren en alles maar laten gebeuren, is de kans groot dat we als een stuurloos bootje op zee blijven ronddobberen zonder ooit ergens te komen.

Naast acceptatie en liefhebben voor wat er nu speelt is het dus belangrijk dat we bepalen (met heel ons lichaam, ziel én ego, en dus niet alleen ons hoofd) wat ons enthousiast maakt en waar we naartoe willen. Dat we geloven in onze potentie, een visie creëren van onze toekomstige zelf, een intentie zetten en alvast zo vaak mogelijk voelen hoe we ons zouden voelen als we onze toekomstige zelf zijn. Doen we dat niet, dan lopen we de kans alsmaar in cirkeltjes te blijven rondrennen.

Dit lijkt in tegenstrijd met de ZIJN-theorie van mijn vriendin en de auteur van het tantraboek, maar eigenlijk is het dat niet. 

ZIJN is een staat van overgave, vertrouwen, compleetheid en verbinding. Zodra je kunt ZIJN met wat er is, maak je dus contact met alles wat er (mogelijk) is en word je als het ware de persoon die je in de toekomst wilt zijn. Omdat het er al is, laat je makkelijker los, geef je je makkelijker over en gaat alles stromen. Op deze manier komt de gewenste toekomstige jij (sneller) dichterbij en kom je makkelijker voorbij het punt dat voorheen een obstakel tot groei was.

Hoewel het belangrijk is om zoveel mogelijk te ZIJN, omdat dit de stand is waarin we ontvangen, geloof ik niet dat het de bedoeling is dat we altijd in die ZIJN-stand staan. ‘Niet-ZIJN’ is namelijk een soort ‘vraagstand’; Er is wrijving, onrust, verzet en we willen de dingen anders. Deze stand hebben we nodig om ontwikkeling mogelijk te maken. Je kunt tenslotte niets ontvangen als je je nooit bevindt in een situatie waarin je vraagt. De kunst is om, zodra je in de vraagstand staat (het niet-ZIJN), dit zo snel mogelijk gewaar te worden en te accepteren, des te sneller kom je in de ontvangststand van ZIJN.

In the midst of creation - Bianca van Baast

De sleutel tot een betere wereld

Ik kwam eigenlijk voor een andere expositie. Maar toen ik ruim een jaar geleden het Noordbrabants museum bezocht, besloot ik de tentoonstelling ‘De jaren 80. Doemdenkers en positivo’s’ ook even mee te pakken.
Binnen hield ik verbaasd stil voor een muur vol nieuwsfoto’s en quotes van ‘Loesje’. In ruim dertig jaar leek er niets veranderd te zijn! De namen van daders en slachtoffers waren veranderd, maar oorlog, armoede, milieuproblemen, discriminatie en gezondheidsproblematiek bestonden toen en nu nog steeds.

Het verbaasde me eerlijk gezegd niets. Aangezien onze aanpak telkens hetzelfde is. Terwijl Albert Einstein toch duidelijk zei dat het waanzin is om keer op keer hetzelfde te doen en verschillende resultaten te verwachten.Het probleem is dat we onszelf niet goed genoeg kennen. We denken dat het issue buiten onszelf ligt, dat iets of iemand anders het probleem is, terwijl het in werkelijkheid in ons zelf bevindt.

Not me I - Bianca van Baast

We zijn gezegend met een hart en een brein, die ik graag vergelijk met de ziel en het ego, of met energie en materie. Het lijkt alsof deze twee niets met elkaar van doen hebben, maar in werkelijkheid zijn ze twee kanten van dezelfde spreekwoordelijke medaille. Het een kan niet zonder de ander. Ze hebben elkaar nodig om te kunnen scheppen.

Het hart, de ziel, energie staat in contact met het hele universum en communiceert dag en nacht met de rest van de kosmos. Omdat het weet dat bewustzijn niet kan sterven, is het bereid om het fysieke lichaam op te geven in ruil voor ervaring.

Het brein, ego, materie is een (relatieve) illusie. Het begrijpt niet dat alles eeuwig en verbonden is. Het wil ons fysieke lichaam beschermen en is daarom constant gefocust op gevaar.

De ziel wil ervaring. Want elke ervaring leidt tot een nieuw verlangen. En nieuw verlangen zorgt voor vooruitgang. Dat is waar we hiervoor op aarde zijn: beweging/evolutie. Dat is alleen mogelijk als we een lichaam hebben waarmee we kunnen voelen. We creëren tenslotte met ons gevoel. En om dit lichaam zoveel mogelijk ervaring op te laten doen, hebben we het ego en het brein nodig om het in leven te houden.

Ons brein, en dan met name het emotionele- en reptielenbrein in het midden van onze hersenen, zorgt dat het lichaam stresshormonen afscheidt als het denkt in gevaar te zijn. Niet alleen als je werkelijk in gevaar bent, maar ook als iemand je afsnijdt in het verkeer, wanneer je denkt dat de toekomst om wat voor reden dan ook onzeker is, of als iemand anders reageert dan verwacht. In zo’n geval sluit het brein, het hart en eigenlijk heel het lichaam zich af van de buitenwereld om zich te beschermen. Van de emoties die dit oplevert, zoals boosheid, verdriet, neerslachtigheid en angst, willen we natuurlijk zo snel mogelijk af. Automatisch gaan we over tot piekeren en actie nemen. Je zorgen maken, oordelen en grenzen opwerpen geven je het gevoel bezig te zijn met de oplossing, maar in werkelijkheid houd je je bezig met het probleem, blijf je dezelfde hormonen aanmaken en houd je je gedachten, zelfs de illusionaire, in stand.

Als je je zorgen maakt over een bepaalde situatie heb je de neiging anderen te overtuigen van jouw waarheid en oplossing. Hoe meer je die waarheid en oplossing probeert op te dringen aan een ander, hoe meer het brein van die ander zich bedreigd gaat voelen en begint tegen te werken in plaats van mee te bewegen. Mensen willen sowieso niet graag horen dat ze fout zitten of zouden moeten veranderen.

Echte verandering kan alleen plaatsvinden als we onszelf openen en anderen helpen hetzelfde te doen. Ten eerste door te luisteren naar wat het ego ons te vertellen heeft. Dat is een moeilijke opgave. De meeste mensen zijn gewend om onaangename gedachten en gevoelens weg te duwen of weg te wuiven. Luister toch en neem jouw emoties (en die van een ander) serieus, maar beschouw het verhaal niet als waarheid, aangezien het slechts een illusionaire waarheid is.

Ten tweede kun je het brein afleiden door het een taak te geven. Toen ik rijlessen nam adviseerde mijn rijinstructeur me om in bochten te kijken naar het punt waar ik naartoe wilde. Alleen dan zou ik op de gewenste plek uitkomen. ‘Hoe’ we ergens komen, hoeven we dus niet te weten. Het is niet aan de mens om dit in te vullen. Ons brein heeft tenslotte maar een zeer beperkte zicht op de waarheid. Het belangrijkste is dat we gericht blijven op ‘waar’ we naartoe willen.

Omdat we creëren met gevoelens en emoties, moeten we het brein de opdracht geven te focussen op het gevoel dat we willen bereiken, zoals bijvoorbeeld vrijheid, compassie, verbinding, welzijn, liefde of vreugde. Hou jezelf en anderen een gevoelsbeeld voor waar het ego onmogelijk ‘nee’ tegen kan zeggen. En zet de intentie om hier zoveel mogelijk naar te handelen. Op deze manier verander je alvast de uitkomst van vele kwesties.

Omdat het brein zich maar op één ding tegelijk kan focussen begint het lichaam stresshormonen te vervangen met gelukshormonen. Het gevolg is een open mind, een open hart en verbinding met andere delen uit het universum. De stappen waartoe we geïnspireerd worden komen nu van buiten onszelf. Het zijn ingevingen van (een deel van) de kosmos, die meer overzicht heeft dan wijzelf met ons beperkte brein. De volgorde en handelswijze waartoe we geïnspireerd worden zullen we niet altijd kunnen bevatten. Maar hoe hoger de intentie, hoe beter elke stap uitpakt voor alles en iedereen.

Listen - Bianca van Baast

In-spiratie is hard werken

Ik zit met mijn ogen dicht en mijn benen schuin opgetrokken in een stoel die ik zojuist voor het keukenraam heb gezet. 

‘Wat doe je?’ vraagt hij opkijkend van zijn laptop met een lichte irritatie omdat ik zo onproductief ben op een maandagochtend.

Into the vortex - Bianca van Baast

‘Ik ben bezig’ antwoord ik. ‘Ik mediteer, doe de innerlijke glimlach, voel hoe mijn spieren ontkrampen en mijn ademhaling dieper in mijn lichaam zakt. Ik voel mijn bloed en energie stromen en de warme zon op mijn huid schijnen. Ik zie vormen dansen achter mijn oogleden, hoor de geluiden van auto’s die voorbij rijden, vogels die zingen en jou ploeteren op je notebook. Ik voel woorden en beelden die onderweg zijn naar mij. Zij hopen dat ik ze vastleg in teksten en schilderijen. Maar voordat zij mij kunnen bereiken, moet ik me eerst openstellen; niet gaan trekken of moeite doen, maar ontspannen en vertrouwen. En dat is hard werken.’ Ik draai mijn gezicht terug naar de zon en haal nog eens diep adem...

Ooo, dat gevoel!

“What a feeling,” zingt Irene Cara. “Being’s believing.”  “Hè?! Wat zingt ze daar?” Ik heb het theme song van de jaren tachtig film ‘Flashdance’ in mijn hoofd. Ik ken het nummer en de film al zo’n 30 jaar, maar dit is de eerste keer dat ik werkelijk hoor wat ze zingt. Being’s believing: Zijn is geloven. Met andere woorden: wat je voelt, zo sterk alsof het zeker is, wordt je werkelijkheid.

Eigenlijk zingt ze over wat we nu ‘de wet van aantrekking’ noemen. Die zegt dat je gevoel, en de energie die je daarmee uitzendt, je leven bepaalt. We kunnen nog zo hard werken en plannen maken, maar als je gevoel niet overeenkomt zal het moeilijk zijn om je doelen te realiseren.

Alles is energie, inclusief je gedachtes en gevoelens. En je omgeving reageert daar op. Wetenschap (o.a. het Institute of HeartMath) bevestigt dat wat je met je hart uitzendt vele malen sterker is dan wat je met je brein uitzendt. Wie dus het gevoel heeft dat alles en iedereen meewerkt aan het verwezenlijken van zijn of haar dromen zal daar in bevestigd worden, terwijl iemand die voelt dat de wereld een vijandige plek is dat ook bevestigd krijgt.

Eigenlijk weten we het allemaal; als we de dag met een goed gevoel beginnen, verloopt de rest van de dag ook een stuk soepeler. Terwijl als we ‘met het verkeerde been uit bed stappen’ en we niets doen aan dit pechgevoel, de tegenslagen zich blijven opstapelen. 

Vooral in die laatste situatie komt ons brein dan goed van pas. Want als een onaangenaam gevoel ongewenste omstandigheden in ons leven brengt, kunnen we met ons denken andere keuzes maken, zodat ons gevoel verbetert en we een andere omstandigheden vormen.

by HeartMath 

Zelfs als het je niet lukt om een positieve gedachte te vinden, dan nog kun je je aandacht focussen op hoe het zou zijn om te ervaren wat je wenst. Stel jezelf bijvoorbeeld de vraag “Hoe voelt het om … te ervaren?” (vul zelf in: vreugde, liefde, vrede, dankbaarheid, (zelf)vertouwen, kracht, overvloed, vrijheid, enthousiasme, gezondheid, hoop of tevredenheid.) En ervaar hoe je lichaam daar op reageert. 

Of geef jezelf toestemming om te visualiseren wat je wenst door te zeggen, “Stel je voor dat … al waarheid is”. En weer zal je lichaam daar op reageren.

Zo zul je merken dat de persoon die je nu denkt te zijn geen feit is, maar slechts een overtuiging. En dat als het ene gevoel bestaat, het tegenovergestelde ook aanwezig is. Wie zich waardeloos voelt, zal evengoed altijd een gevoel van waarde in zichzelf vinden, al is het nog zo klein. 

Oefen regelmatig en kies telkens voor het meest wenselijke gevoel. Geniet er van en maakt het gevoel sterker. Al snel zal je lichaam chemicaliën aan gaan maken die passen bij dit gevoel. Op die manier creëer je niet alleen een natuurlijke high, maar wordt het makkelijker om positief te denken. Zo vullen denken en voelen elkaar aan en zal je innerlijk wereld je uiterlijke wereld gunstig beïnvloeden.

Het leven creëren als een kunstenaar

Nog niet zo lang geleden zag ik deze zin voorbijkomen: ‘The universe is in your cells’. Religie verkondigde het al, maar de wetenschap heeft het ondertussen bevestigd; alles in het universum is één. Alles bestaat uit energie en in die energie liggen alle mogelijkheden van het universum opgeslagen. Dit betekent dat je minder dan een cel nodig hebt om in contact te staan met alles wat je je wenst. En wij mensen bestaan uit miljarden cellen, dus kun je nagaan waartoe wij in staat zijn!

De reden dat we onze dromen vaak niet waar maken is omdat we dingen zo vaak zien mislukken, waardoor we het idee krijgen dat er een limiet bestaat in onze mogelijkheden. Pas als iemand bewijst dat jouw ingestelde plafond niet het hoogst mogelijke is, gaan we inzien dat we ook onze eigen grenzen kunnen verleggen.

Wat jij voor mogelijk houdt heeft dus niets te maken met wat werkelijk mogelijk is, maar met de overtuigingen die je door de jaren heen hebt opgedaan. Omdat hier de focus op ligt, bepaalt het wie we zijn en wat we voor elkaar krijgen. Zodra we, geïnspireerd door een gevoel dat zegt dat er meer mogelijk is, onze aandacht verplaatsen veranderen wij zelf en daarmee ook onze kansen. 

One - Bianca van Baast

Michelangelo beweerde ooit een engel te zien in een blok marmer waarna hij het uitkapte om het te bevrijden. Je zou kunnen stellen dat wij zowel het marmer als de kunstenaar zijn. Net als het blok marmer zitten we vol potentie. Onze talenten, vaardigheden en waarde in dit leven zijn misschien nog niet zichtbaar, maar zijn al wel volop aanwezig. Het is aan de beeldhouwer om datgene weg te kappen wat ons beperkt om voluit te leven. 

Daarvoor moet de kunstenaar eerst een voorstelling hebben van wat hij wil creëren, zodat hij zijn aandacht kan richten op wat hij wil behouden, in plaats van op wat hij wegkapt.

Tijdens het vormgeven van ons eigen leven kan dit betekenen dat we teksten, foto’s en zelfs 3D beeldmateriaal verzamelen om die vorm te bepalen. Een foto van een zonsondergang herinnert je er misschien aan om vaker te ontspannen en te genieten. Een beeldje van een lachend kind zou een aandenken kunnen zijn dat je jezelf niet te serieus hoeft te nemen.
 

Het rondreizende schilderij Een glimp van je ziel is bedoeld om je bewust te laten nadenken en voelen wat je bezielt. Wat maakt je blij? Wat zet je in beweging? Waarin zit jouw kracht? Pas als je dat weet kun je beslissen waar je meer of minder energie in wilt steken.

Slaves - Michelangelo

Een kunstenaar is nooit klaar met creëren en zal in elk nieuw kunstwerk opnieuw blijven zoeken naar de perfecte uitvoering. Zo is het ook in het leven. Telkens zul je je weer in een nieuwe situatie begeven die je naar jouw inzicht mag vormgeven. En wie van te voren een leidraad maakt, wetend met welke intenties, verlangen en waarden je creëert, zal telkens makkelijker bij die gewenste vorm uitkomen.

De kunst van aandacht geven

Enkele weken geleden gaf ik de lezing ‘De kunst van het creëren’ aan een groep kunstenaars. De nadruk van mijn lezing lag vooral op het creëren met intentie en energie in plaats van materiaal.

Dankzij de metafysica leren we steeds beter begrijpen dat we onze wereld creëren met onze gedachtes en gevoelens. In die zin is elk mens creatief en de vormgever van zijn eigen toekomst.

In ons ligt de potentie om een vreedzame, mooie en schone wereld te creëren, maar omdat het veel mensen ontbreekt aan visie en vertrouwen in die toekomst kiest men liever voor een snelle oplossing. Die biedt op korte termijn uitkomst, maar blijkt op lange termijn meer schade aan te richten dan goed. Het is dus van groot belang dat we eindelijk gaan geloven in ons kunnen in plaats van onze angstgedachtes. Maar hoe doen we dat?

Mogelijk is hier een rol weggelegd voor de kunstenaar (en media). Zij kunnen ons een visie bieden van die vreedzame, mooie en schone wereld en de potentie die we hebben om dit vorm te geven.
In essentie is de mens goed. En net zoals kunst ooit werd gebruikt om analfabeten te doceren, kan kunst nu worden gebruikt om ons te herinneren aan wie we daadwerkelijk zijn.

 The creation of Adam - Michelangelo

In 1937 schilderde Pablo Picasso ‘Guernica’ om aan te geven hoe hij de oorlog verachtte. Maar wat je aandacht geeft groeit en met het aanschouwen van dit schilderij zou je weleens kunnen denken dat de mens enkel en alleen slechtheid en ellende kent. Terwijl we alles, inclusief oorlog, ondergaan vanuit een streven naar vrede en geluk. Dus als dat het doel is, waarom dan niet meteen daar de aandacht op leggen? 

Guernica - Pablo Picasso

Zie het als een affirmatie: een zinnetje dat je blijft herhalen totdat je het je eigen hebt gemaakt. Wie constant herinnert wordt aan zijn eigen goedheid, zal na een tijdje niets anders meer kunnen dan kiezen voor wat heilzaam is voor zichzelf en de hele gemeenschap!

What to do with all this love? - Chiara Bautista

Lees hier meer over het creëren met energie en intentie. 

Je eigen geluk creëren - deel II

Vervolg van Je eigen geluk creëren.

De energie die na de oerknal door het universum schoot blijkt puur bewustzijn te zijn. Dat betekent dat het verlangens kent om te creëren. Wij noemen dat ‘evolueren’. In het begin creëerde het eencellig micro organisme. Waarna enkele van die cellen besloten om samen te gaan werken. De meercellige organismes die hieruit ontstonden werden uiteindelijk zo groot dat ze taken gingen verdelen; Er kwamen cellen die zorgden voor de zuurstoftoevoer, voor de voedingstoffen, voor de afvalverwerking, etc. En zo ontstond onder andere de mens.

Hieruit kunnen we opmaken dat we bedoeld zijn om het universum, inclusief onszelf, vorm te geven. Wij noemen God de Schepper, maar hij heeft ons medescheppers gemaakt!

Uit het boek Spontane Evolutie door Dr Bruce Lipton en Steve Bhaerman 

Bewust creëren betekent bewust keuzes maken, maar niet op materieel gebied zoals je misschien zou denken. Want als alles uit energie bestaat, dan begint creëren ook met energie.

Heb je weleens gemerkt dat je energiefrequentie verandert als iets je blij of boos maakt. Een fijne gedachte kan je spontaan een nieuwe dosis energie geven, terwijl een minder leuke gedachte je helemaal leeg kan zuigen. En omdat we met elkaar in verbinding staan, zoals we in deel 1 zagen, merken anderen dat (on)bewust ook op, waardoor zij hun energiefrequentie weer aan jouw frequentie gaan aanpassen. En aangezien alles uit energie bestaat, geldt dit niet alleen voor mensen, maar voor alles in de kosmos.

Thinking of you - Bianca van Baast

Het universum werkt op deze manier als een soort bol.com. Via je gedachten, overtuigingen en gevoelens geef je energetisch aan wat je verwacht van het leven. Dit wordt waargenomen door de kosmos en zoals ‘besteld’ (terug)bezorgd. Men noemt dit de wet van resonantie of de wet van aantrekking; Wat je dus om je heen ziet is waarmee je energetisch resoneert. Of met andere woorden, je trekt aan wat je energetisch uitzendt. Het is een natuurwet, net als zwaartekracht.

Dit betekent dus dat zodra wij onze gedachten, overtuigingen en daarmee ook onze gevoelens aanpassen, we met andere dingen gaan resoneren en dus ook andere dingen aantrekken in ons leven. 

Stel jezelf dus eens de vraag: “Welke gedachten en overtuigingen mag ik vervangen om meer geluk en welvaart in mijn, en ieder ander, leven te brengen?”